dinsdag 2 augustus 2016

Popart


Boven dit stukje staan twee foto’s. De ene heb ik, vanachter een beschermende folie, voorzichtig uit het fotoalbum geplukt. De andere heb ik deze week onverwachts weergevonden. Terwijl ik een kast aan ’t verhuizen was, viel hij uit de lade. Aan die foto is te zien dat hij in de loop der tijden veel geweld heeft doorstaan.
Dat de ene de tand des tijds beter doorstaan heeft dan de andere kan niet verhelen dat beide op dezelfde dag en plaats gemaakt zijn. Die plaats ligt in Bredene, achter mijn ouderlijk huis. De poort geeft uit op een stuk braakliggende grond en dat stuk mondt uit in wat in de volksmond de Garre van Cornelis heet. Vandaag rest daar niets wat aan die tijd herinnert.
Op de ene foto zien we Jean-Pierre Boentges — Jiepie — zitten. Zelfverzekerd kijkt hij in de lens. Schuin achter hem, tegen de poort, staat een houten paneel met daarop een onduidelijke afbeelding. Links staat een bromfiets. Op de grond ligt enig materiaal. Degene die de foto maakt ben ik.
De andere foto wordt gemaakt door die Jiepie. De jongen die daarop afgebeeld staat ben ik. De overjaarse bromfiets, van het onovertroffen merk Superia, is die van mij. Mijn figuur verdwijnt in het achterliggende duister van de garage, maar aan mijn hand is duidelijk te zien dat ik het houten paneel aan het beschilderen ben.
Jiepie en ik delen in die tijd een gemeenschappelijke kunstopvatting: creativiteit is alles, vakmanschap is niets! De opvatting past perfect in de tijdgeest van de sixties, alsmede in onze jeugdige overmoed.
Omdat de plaatselijke jeugdclub een popartwedstrijd inricht, beslissen we onze kunstopvatting in de praktijk om te zetten. We produceren een werk dat we na afloop, denk ik, De Werker dopen. Dat kunstwerk krijgt vorm door alles wat er voor handen is: een ouwe plastron, een kapotte laars, enig oud-ijzer… We gebruiken verf en ook de lege verfpot verwerft een plek op het tableau. Mijn vader is blij dat al die rommel van zijn erf weg is.
De animator van de organiserende jeugdclub heet Ivan Schamp. Hij heeft zijn dagboeken uit die tijd tot vandaag bijgehouden. Daardoor weten we wanneer die popartwedstrijd heeft plaatsgevonden: ’15 april 1967: uitreiking van de Pop-Art wedstrijd. Een 7-tal prijzen werden uitgereikt. Een dertiental deelnemers, waaronder verschillende leden van andere jeugdverenigingen. 1ste Boentges J.P.’
Waarom Schamp mijn naam niet vermeldt, weet ik niet, maar De Werker wint inderdaad die wedstrijd. Daardoor zie ik mijn vooroordeel bevestigd: creativiteit is alles, vakmanschap is niets.
We zijn nu ei zo na vijftig jaar later. Al die tijd is dat vooroordeel me parten blijven spelen. Daardoor komt het dat het me nu nog altijd zoveel moeite kost om mijn creativiteit in correcte Nederlandse zinnen te gieten.

Flor Vandekerckhove

— Uittreksel uit de dagboeken van Ivan Schamp. Op 15 april worden de prijzen van de popartwedstrijd uitgereikt. Ik zie dat Lucien Geryl op 30 mei uitgewuifd wordt. Hij vertrekt om zijn legerdienst te vervullen. —
Een reactie posten