’T IS WAARLIJK met dat ene ei begonnen, dat is haast niet te geloven. Het werd erger toen dat ei brak en de boorling zich in onze harten nestelde: Coco. Onze Marcel leerde Coco spreken, West-Vlaams met een zwaar meeuwenaccent, wat Coco als gegoten zat. Onze Marcel werd daardoor de eerste meeuwenfluisteraar. Daarna was het hek van de dam, al de buren namen enkele eieren voor hun rekening, ge zoudt hen dat niet toegeven, maar ’t is wel waar. Al de nieuwgeboren meeuwen kregen namen: Fabiola, Chico, Moenen (met maar één oog), Paco, El condor, Dikke Turf, Bob Marley, Sammy, Blondie… Allemaal West-Vlaams sprekende meeuwen van de eerste generatie. Allemaal met zo'n zwaar meeuwenaccent. Daarna: Rambo, Laurent (die zijn draai niet vond), Spakke (met maar één poot), Kermit (gelijk de kikker ja), Trump, Kinkie en Konkie (een tweelingei), Big El, Chopper… Ha die Chopper! Allemaal West-Vlaams sprekende vogels met meeuwenaccent (dat accent krijgt ge er nooit uit, dat is genetisch.) En we zijn dat blijven doen, ei na ei na ei, tot en met vandaag. (Flor Vandekerckhove⇲)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten