De dans van de babyboomers

Deze vernuftige constructie vertrekt van een foto op de FB-pagina van wijlen Glenn Vermoortel (†). We zien het interieur van dancing King, Oostende. In een imaginaire ontmoeting dansen mij onbekende jongeren daar samen met mij de twist.

MET WELKE DANS vereenzelvig je de babyboomers? Voor mij is dat een hele moeilijke, omdat ik er op de dansvloer niets van terechtbreng. Ja, de tango slow, dat gaat wel, de frotter, een dans waarbij je aan één tegel genoeg hebt. Bovendien wordt zo’n slow in complete duisternis gedanst, wat foute passen aan het zicht onttrekt. Maar de frotter telt hier niet mee, die is als ’t ware van alle tijden. De swing telt evenmin, die wordt door mijn generatie wel gedanst, maar da’s toch meer iets van de jaren dertig. 
Ik had makkers die goed met de Sirtaki (1964) overweg konden, de moeder van alle lijndansen. Met hun verloofdes namen ze in een lange rij heel de dansvloer in beslag. Ik daarentegen moest wachten op La Bamba, maar ik weet niet of je de kusjesdans een echte dans mag noemen. Ik denk trouwens dat La Bamba aan de grondslag van de Lambada ligt, dat hoor je aan al die a-klanken, maar dan zitten we al bij de volgende generaties. Iets als de lambada hadden wij in onze tijd nooit durven te dansen. Bij ons was de Boerinnekesdans (1957) het verste dat je rokkenzwaaiend kon gaan: tot juist bovenaan de knie. Ook die Boerinnekesdans heeft trouwens school gemaakt. De Vogeltjesdans was er in 1980 de opvolger van, maar een vooruitgang was het niet. 
Voor mij is en blijft dé dans van mijn generatie verbonden met Een onvergetelijk moment met Marie-Claire. Ge moet u dat voorstellen. Ge zijt elf, twaalf jaar en de twist van Chubby Checker staat week na week vooraan in de hitparades. Ah, hoe hebben we die keer gedanst, Marie-Claire en ik. Ik heb mezelf daar waarlijk overtroffen. We hebben daar getwist van acht tot tien. En toen we na afloop van het Volksbal haastig op weg naar huis waren, hoorden we dat er nog een bisnummer aankwam. Toen hebben we elkaar aangekeken, Marie-Claire en ik, en in een verstandhouding die maar zelden tussen tieners voorkomt zijn we hand in hand naar dat plein teruggelopen, om ook die laatste twist nog mee te pikken. 
Flor Vandekerckhove⇲