Ze was ‘net zo thuis bij het melken van een koe als in het gemeentehuis.’

Links: Élise Cagniard (1890-1976). Rechts: gemeentehuis van Périers-sur-le-Dan.

IN PÉRIERS-SUR-le-Dan (587 inwoners) positioneer ik me voor het gemeentehuis. Élise Cagniard (1890-1976) was er burgemeester van 1944 à 1953. Ze was ook de eerste vrouwelijke burgemeester van Frankrijk. Op 18 november 1944 trad ze toe tot de gemeenteraad, waarin ze ter vervanging van geschorste of afgetreden leden tot burgemeester werd gekozen. Dat was nog voor vrouwen gemeentelijk stemrecht hadden. Bij de verkiezingen van 17 mei 1945 mochten vrouwen voor ’t eerst meestemmen. Cagniard werd toen in haar functie bevestigd. 
Voor ze lid werd van de gemeenteraad, was ze al actief in het dorp. Mademoiselle Élise, zoals de dorpelingen haar noemden, verleende zorg, gaf injecties, stond vrouwen bij tijdens de bevalling en in hun laatste levensfase. ‘Tante Élise voelde zich net zo thuis bij het melken van een koe als in de gangen van het gemeentehuis,’ zei haar nicht. In 1912 overleed Élises moeder en de 22-jarige nam de zorg voor haar broers en zussen over en ook de leiding van de boerderij, waar toen twaalf mensen werkten. 
Een krant van april 2015 meldt: ‘Tot op de dag van vandaag is er in het dorp geen gedenkplaat of straat naar haar vernoemd, de eerste vrouwelijke burgemeester van Frankrijk. Inwoners hebben hun bezorgdheid geuit en er zijn gesprekken gaande met de familie en de burgemeester om deze omissie recht te zetten.’ Zodra ik thuiskom kijk ik eens op Google Maps om te zien of het euvel intussen al verholpen werd. (°)
Flor Vandekerckhove⇲

(°) Wat blijkt? Nee, er bestaat in Périers-sur-le-Dan (nog steeds) geen straat die naar Élise Cagniard genoemd werd. Er is wel een plakkaat, zegt ChatGPT, dat aan haar herinnert. Het herdenkingsbord voor Élise Cagniard bevindt zich op de gevel van het gemeentehuis. Wel wel wel, ik ben daar geweest, maar goed opgelet heb ik blijkbaar niet.