donderdag 1 oktober 2026

De man die Flowerpower bedacht

Allen Ginsberg in Varanasi circa 1963.

Every honest man is a prophet. 
He utters his opinion 
on private and public matters. 
(William Blake)

IN 1948 LEEST de 22-jarige Allen Ginsberg de gedichten van William Blake. Zoals dat later ook het geval zal zijn bij Patti Smith, Bob Dylan, Alan Moore en Neil Gaiman geraakt hij danig van Blake onder de indruk. Blakes gedichten bezorgen hem een mystieke ervaring. In 1966 spreekt Ginsberg erover in The Paris Review: ‘Overal waar ik keek begon ik tekenen van een levende hand op te merken, zelfs in de bakstenen, in de schikking van elke steen. Een hand had ze daar neergelegd – een hand had het hele universum voor mij geplaatst. Diezelfde hand had de hemel geplaatst. Nee, dat is overdreven... de hemel was de levende blauwe hand zelf.’
In haar biografisch boek neemt Deborah Baker die blauwe hand als leidraad om Allen Ginsbergs bezoek aan India te volgen. Daar gaat Ginsberg in 1962-63 op zoek naar een alternatieve levenswijze, ‘a blue hand’. (°) Heeft Ginsberg die blauwe hand daar ook gevonden? Op pagina 194 vraagt Ginsberg, schrijft de biografe, het zichzelf ook af: ‘Het geluid van een radio droeg over het water. Allens gedachten voeren door de afgelopen twaalf maanden, als een zeeman die tijdens een lange reis terugdenkt aan de havens die hij heeft aangedaan. Hij mat de tijd af aan de volle baardgroei en de kalende plek op zijn kruin. Zou Krishna komen en hem een ​​prachtige blauwe hand reiken, vroeg hij zich af, en zijn geest veranderen van bedachtzame logica in gedachteloze gelukzaligheid?’ Het antwoord volgt op pagina 208: ‘De blauwe hand die hij vastgreep, was niet per se die van de fluitspelende Krishna, de asgrijze Shiva of de waanzinnige en moederlijke Kali en Tara. Die blauwe hand was iets dat veel onuitsprekelijker, verfijnder en tederder was. Zittend in de trein besefte Allen dat hij uiteindelijk niet met lege handen naar Amerika zou terugkeren. Hij zou India met zich meenemen.’ Je kunt ook lezen wat Ginsberg er zelf over schrijft. In 1970 werden zijn Indian Journals gepubliceerd.
India meenemen naar Amerika, dat dat deed hij. Hij werd een propagandist. Niet alle oudgedienden van de Beat zagen het graag gebeuren. Eliot Katz heeft het erover in The Poetry and Politics of Allen Ginsberg. En István Eörsi, fan en vertaler van Ginsbergs poëzie vond dat Allen het boeddhisme als substituut gebruikte voor het enthousiasme en de energie, eerder aangewend om een open samenleving te creëren. Daar schreef ik over in een Europese blik op Amerikaanse dichter.
In de hippiebeweging werd de Oosterse zoektocht naar verlichting hoe dan ook een must. The Beatles deden het in 1968 (Alleen Ringo keerde rap weer naar huis.). Mijn makkers Koen Levecke (†1974) en Marrie deden het in 1970. 
Annie Vanhee en Leon de Bliquy deden het nog toen ze al op leeftijd waren. De Oostendse leraar Hubert Decleer († 2021) is er blijven wonen.
(°) Deborah Baker. A Blue Hand: The Beats in India. 2008. Penguin Press. 256 p. 
Meer over Ginsbergs Indiareis staat ook hier in scroll.in. Je kunt trouwens ook lezen wat Ginsberg er zelf over schrijft. In 1970 werden zijn Indian Journals gepubliceerd.