De koning van de sofa doet het zonder schrijver

Jim Beta schrijft zijn verhalen niet zelf, maar hij zet er wel zijn naam onder.

‘AI GEEFT AAN iedereen de mogelijkheid om een roman te schrijven, door bijvoorbeeld te zeggen: ik wil dat de hoofdfiguur een gevallen prins is en de heldin een verpleegster die in een rustoord werkt; dat ze elkaar ontmoeten en verliefd worden; een onmogelijke liefde die via een en ander maakt dat ze in uiteindelijk toch in elkaars armen vallen. En je geeft AI de opdracht om de kwestie in tweehonderd bladzijden te klaren. Deze AI is al praktisch beschikbaar.’ (°°) Auteur Sébastien Bailly zei het in 'Une IA a écrit mon roman'.
Ik zoek een Nederlandstalig voorbeeld en vind ene Jim Beta die van zichzelf zegt dat hij géén schrijver is, maar wel verhalen maakt met artificiële intelligentie (AI). ‘Elk verhaal begint met een eerste concept. Daarna werk ik de personages verder uit in een uitgebreide cast, met aandacht voor hun uiterlijk, persoonlijkheid, achtergrond, drijfveren en rol. Vervolgens komt er een volledige versie van het verhaal.’  Allemaal AI ! Dat kan een thriller zijn als De zwarte iris, mysterie als De stilte die bleef, science fiction als Stilte op de maan en ook komedie, actie of avontuur, alhoewel ik van die laatste drie genres (nog) geen concreet voorbeeld bij hem aantref. Jim Beta zorgt er verder nog voor dat die verhalen via AI een professioneel ogende kaft krijgen en een leuke presentatie. Op de kaft staat Jim Beta vermeld als schrijver. Net wat Sébastien Bailly zei: iedereen kan nu een boek schrijven. 

Is er in dit concrete geval ook sprake van kwaliteit? Jim Beta: ‘Er zitten echt leuke verhalen tussen, ze zijn echt aangenaam om te lezen.’ Misschien denkt u daar anders over, het valt te bezien op ’s mans website: The King of the Sofa.
Flor Vandekerckhove⇲  

Op 16 juni viert men wereldwijd Bloomsday, dé feestdag van de grote modernistische schrijver James Joyce. Dit jaar is het ook exact een eeuw geleden dat de familie Joyce uitgebreid vakantie vierde in Oostende. Het wordt meteen de vijfde editie van Bloomsday in Oostende, een feesteditie. Speciaal voor u doorkruisten zesentwintig schrijvers Oostende. De stad wordt bekeken door een zekere Bloem, hoofdpersonage dat deze schrijvers voor de gelegenheid in het leven roepen. Met bijdragen van Lieven Van Den Abeele, Britt Bakker, Dirk Beirens, Philippe Braem, Jeroen Cornilly, Seppe Decubber, Heleen Debruyne, Hans Depelchin, Ignaas Devisch, Kurt Van Eeghem, Rob van Essen, Jef Van Eynde, Eli Elise Hoopman, Sanne Huysmans, Geert Lernout, Vincent Van Meenen, Carmien Michels, Koen Peeters, Eric Rinckhout, Mark Schaevers, Helen Simpson, Els Snick, Lize Spit, Caro Van Thuyne, Hendrik Tratsaert, Xavier Tricot, Flor Vandekerckhove en Erik Vlaminck. 126 p.  DW B 2026 | 2 Bloem in Oostende is te koop in de Oostende boekhandels Corman, De Witte Zee en Standaard Boekhandel. Of via de webshop van uitgever Pelckmans. 20 euro.

Meisjes waarmee ik niet getrouwd ben (2)

Deze post is onderdeel van een reeks ‘Meisjes waarmee ik niet getrouwd ben.’ Telkens exact honderd woorden. Als illustratie plaats ik telkens een andere, vintage foto van de Koninklijke Baan in Bredene. Jacques Deroo laat me weten dat de foto van voor WO2 dateert. Grootgrondbezitter Legrand bezat grond in de duinen en verhuurde die aan kampeerders. Locatie: rechtover Zeelaan.

IN DIE ZOMER werd het vakantieappartement gehuurd door Jean en Yvonne, een jong koppel uit Brussel. Jean was pompier en Yvonne was een mooie vrouw. Ik dacht eraan later met Yvonne te trouwen, omdat ze in ons huis verbleef en mij tegen die tijd al goed gewoon zou zijn. Ze was bovendien al groot en had een kindje waarmee ik kon spelen. Ik hoopte dat Jean die zomer in een brand zou omkomen. Wat hij niet deed, want hij was, net als Yvonne, met vakantie en liet de branden aan zich voorbijgaan. Zelf wilde ik geen pompier worden, maar buschauffeur. (Flor Vandekerckhove⇲)

Op 16 juni viert men wereldwijd Bloomsday, dé feestdag van de grote modernistische schrijver James Joyce. Dit jaar is het ook exact een eeuw geleden dat de familie Joyce uitgebreid vakantie vierde in Oostende. Het wordt meteen de vijfde editie van Bloomsday in Oostende, een feesteditie. Speciaal voor u doorkruisten zesentwintig schrijvers Oostende. De stad wordt bekeken door een zekere Bloem, hoofdpersonage dat deze schrijvers voor de gelegenheid in het leven roepen. Met bijdragen van Lieven Van Den Abeele, Britt Bakker, Dirk Beirens, Philippe Braem, Jeroen Cornilly, Seppe Decubber, Heleen Debruyne, Hans Depelchin, Ignaas Devisch, Kurt Van Eeghem, Rob van Essen, Jef Van Eynde, Eli Elise Hoopman, Sanne Huysmans, Geert Lernout, Vincent Van Meenen, Carmien Michels, Koen Peeters, Eric Rinckhout, Mark Schaevers, Helen Simpson, Els Snick, Lize Spit, Caro Van Thuyne, Hendrik Tratsaert, Xavier Tricot, Flor Vandekerckhove en Erik Vlaminck. 126 p.  DW B 2026 | 2 Bloem in Oostende is te koop in de Oostende boekhandels Corman, De Witte Zee en Standaard Boekhandel. Of via de webshop van uitgever Pelckmans. 20 euro.

McCain en het verhaal van de puree

Johnny Verplancke ging in 2012 de leegstaande gebouwen van McCain-Frima in Oostende fotograferen. Meer soortgelijke foto’s op Foto Johnny Verplancke (2012).

DIT VERHAAL EINDIGT bij McCain. Vanuit Zuid-Europa heeft Frank een vracht geleverd. We gaan daar puree van maken, zegt de portier. Het verhaal start een week eerder in de loods van een Spaanse boerencoöperatie. Daar rijdt Frank zijn camion binnen. Bij het ochtendgloren wordt hij gewekt door het balken van een ezel: twee manden aardappelen. Dezelfde dag komt er nog een boer langs en ’s anderendaags komen er vier. Na twee dagen is de vloer van de laadbak niet eens bedekt. Snoeiheet. De volgende dagen blijven boeren komen. Sommigen duwen een kruiwagen, anderen hebben een kleine vrachtwagen, de meesten doen het met een oude camionette, nu en dan komt er weer iemand met een ezel. Het duurt vijf dagen voor de wagen volgeladen is. Tegen de tijd dat Frank wegrijdt, lopen er onsmakelijke straaltjes sap uit de laadbak. Frank komt naar huis met een zwerm vliegen achter zich aan. Tweeduizend kilometer verder vraagt hij bij Frima-McCain wat ze ermee gaan aanvangen. (Flor Vandekerckhove⇲)   

Op 16 juni viert men wereldwijd Bloomsday, dé feestdag van de grote modernistische schrijver James Joyce. Dit jaar is het ook exact een eeuw geleden dat de familie Joyce uitgebreid vakantie vierde in Oostende. Het wordt meteen de vijfde editie van Bloomsday in Oostende, een feesteditie. Speciaal voor u doorkruisten zesentwintig schrijvers Oostende. De stad wordt bekeken door een zekere Bloem, hoofdpersonage dat deze schrijvers voor de gelegenheid in het leven roepen. Met bijdragen van Lieven Van Den Abeele, Britt Bakker, Dirk Beirens, Philippe Braem, Jeroen Cornilly, Seppe Decubber, Heleen Debruyne, Hans Depelchin, Ignaas Devisch, Kurt Van Eeghem, Rob van Essen, Jef Van Eynde, Eli Elise Hoopman, Sanne Huysmans, Geert Lernout, Vincent Van Meenen, Carmien Michels, Koen Peeters, Eric Rinckhout, Mark Schaevers, Helen Simpson, Els Snick, Lize Spit, Caro Van Thuyne, Hendrik Tratsaert, Xavier Tricot, Flor Vandekerckhove en Erik Vlaminck. 126 p.   

DW B 2026 | 2 Bloem in Oostende is te koop in de Oostende boekhandels Corman, De Witte Zee en Standaard Boekhandel. Of via de webshop van uitgever Pelckmans. 20 euro.

Simone de Beauvoir in de Oostendse vismijn

Het gebouw op het Maritiem Plein is danig van uitzicht veranderd door de spectaculaire verdieping die het MRCC eraan toegevoegd heeft, maar zo zag het bestuursgebouw van de Oostendse Vismijn er oorspronkelijk uit. Simone de Beauvoir is daar uiteraard nooit geweest, maar haar memoires waren daar wel. De pijl wijst naar het lokaal waar de Bibliotheek der Zeelieden in het gebouw gevestigd was.

IN 1949 WERD in de Oostendse Vismijn de bibliotheek der zeelieden geopend. Vissers konden de geleende boeken op zee meenemen. Ik herinner me dat lokaal. In de tijd dat ik Het Visserijblad redigeerde, was het drie halve dagen per week open. Indrukwekkend waren de daar aanwezige ijzeren kisten met daarop geschilderde scheepsnummers. Hier en daar vertoonde de rij een lacune. Daar hadden kisten gestaan die niet naar de bib teruggekeerd waren: schip vergaan! In mijn tijd waren de meest uitgeleende titels: IJzeren mannen op houten schepen, Schepen van vroeger en nu, Berging op zee, Verhalen van de Zuidzee, De zeewolf, Jaws. Wanneer de video aan boord kwam, verdween de leescultuur uit de visserij. De uitleenpost sloot in 1996 voorgoed de deuren. 
In mijn kast zit een merkwaardig boek uit die bib: Simone de Beauvoir - Memoires - De bloei van het leven. Op de eerste bladzijde staat een cirkelvormige stempel: COMITE VOOR LECTUUR OP ZEE - OOSTENDE. Ik kocht het voor peanuts toen de bib voorgoed gesloten werd. Het boek werd toen, zegt ook de stempel, AFGEVOERD. Ontroerend toch dat iemand ooit gedacht heeft dat de memoires van Simone de Beauvoir iets voor varende vissers zou kunnen zijn.
Flor Vandekerckhove⇲

Op 16 juni viert men wereldwijd Bloomsday, dé feestdag van de grote modernistische schrijver James Joyce. Dit jaar is het ook exact een eeuw geleden dat de familie Joyce uitgebreid vakantie vierde in Oostende. Het wordt meteen de vijfde editie van Bloomsday in Oostende, een feesteditie. Speciaal voor u doorkruisten zesentwintig schrijvers Oostende. De stad wordt bekeken door een zekere Bloem, hoofdpersonage dat deze schrijvers voor de gelegenheid in het leven roepen. Met bijdragen van Lieven Van Den Abeele, Britt Bakker, Dirk Beirens, Philippe Braem, Jeroen Cornilly, Seppe Decubber, Heleen Debruyne, Hans Depelchin, Ignaas Devisch, Kurt Van Eeghem, Rob van Essen, Jef Van Eynde, Eli Elise Hoopman, Sanne Huysmans, Geert Lernout, Vincent Van Meenen, Carmien Michels, Koen Peeters, Eric Rinckhout, Mark Schaevers, Helen Simpson, Els Snick, Lize Spit, Caro Van Thuyne, Hendrik Tratsaert, Xavier Tricot, Flor Vandekerckhove en Erik Vlaminck. 126 p.  

DW B 2026 | 2 Bloem in Oostende is te koop in de Oostende boekhandels Corman, De Witte Zee en Standaard Boekhandel. Of via de webshop van uitgever Pelckmans. 20 euro.

Meisjes waarmee ik niet getrouwd ben (1)

Dit is deel 1 van een reeks 'Meisjes waarmee ik niet getrouwd ben.' Telkens exact honderd woorden, want 'in der Beschränkung zeigt sich erst der Meister’. Als illustratie kies ik telkens een andere vintage foto van de Koninklijke Baan in Bredene. Mocht iemand me, bijvoorbeeld op basis van de achterliggende bebouwing, iets over het jaar van de foto meedelen, zou ik daar dankbaar om zijn.

IN DIE TIJD dacht ik dat ik met Nadine zou trouwen. We zouden samen in mijn ouderlijk huis wonen, in een appartementje, ingericht om zomertoeristen te ontvangen. Het appartement was al gemeubeld, wat ons goed uitkwam. We konden onze echtelijke dagen aan een tafel doorbrengen die daar al stond, water opgietend in een koffiekan die daar al was, drinkend uit kopjes die daar al stonden. Misschien zou ik daar wel een pijp opsteken, maar dat wist ik nog niet goed. Wel wist ik dat ons huwelijk kinderloos zou blijven, want we waren zelf kinderen. Er zat logica in mijn toekomstperspectief. (Flor Vandekerckhove⇲) 

Op 16 juni viert men wereldwijd Bloomsday, dé feestdag van de grote modernistische schrijver James Joyce. Dit jaar is het ook exact een eeuw geleden dat de familie Joyce uitgebreid vakantie vierde in Oostende. Het wordt meteen de vijfde editie van Bloomsday in Oostende, een feesteditie. Speciaal voor u doorkruisten zesentwintig schrijvers Oostende. De stad wordt bekeken door een zekere Bloem, hoofdpersonage dat deze schrijvers voor de gelegenheid in het leven roepen. Met bijdragen van Lieven Van Den Abeele, Britt Bakker, Dirk Beirens, Philippe Braem, Jeroen Cornilly, Seppe Decubber, Heleen Debruyne, Hans Depelchin, Ignaas Devisch, Kurt Van Eeghem, Rob van Essen, Jef Van Eynde, Eli Elise Hoopman, Sanne Huysmans, Geert Lernout, Vincent Van Meenen, Carmien Michels, Koen Peeters, Eric Rinckhout, Mark Schaevers, Helen Simpson, Els Snick, Lize Spit, Caro Van Thuyne, Hendrik Tratsaert, Xavier Tricot, Flor Vandekerckhove en Erik Vlaminck. 126 p.  

DW B 2026 | 2 Bloem in Oostende is te koop in de Oostende boekhandels Corman, De Witte Zee en Standaard Boekhandel. Of via de webshop van uitgever Pelckmans. 20 euro.

Met Dave Van Ronk en Victor Serge in ’t Keetje, Gent

De machinerie van de artificiële intelligentie maakt een acceptabele 'artist impression' van de legendarische bruine kroeg ’t Keetje in Gent. Van links naar rechts aan tafel: Dave Van Ronk, Victor Serge, ik. 

VANDAAG LARDEER IK mijn post met een citaat van singer-songwriter Dave Van Ronk en een van romancier Victor Serge. Een lang citaat en een kort. Beiden zeggen ze iets over het ambacht van de schrijver.

‘(…) De kunstenaar graaft altijd naar zijn materiaal in het onderbewuste, in het voorbewuste, in de intuïtie, in een lyrisch innerlijk leven dat moeilijk te definiëren is; hij weet niet met zekerheid waar hij naartoe gaat of wat hij creëert. Als de personages van de schrijver werkelijk leven, functioneren ze zelfstandig, tot een punt waarop ze hun auteur uiteindelijk verrassen; en soms is hij behoorlijk in de war als hem gevraagd wordt ze te classificeren in termen van moraliteit of maatschappelijk nut. Dostojevski, Gorki en Balzac brachten allen met liefde criminelen tot leven die politiekers liefdeloos zouden afschieten.’ (Victor Serge)

‘’t Is niet omdat je een meubelmaker bent en links, dat je linkse kasten moet maken.’ (Dave Van Ronk)

Over beiden schreef ik eerder al in De Laatste Vuurtorenwachter: ‘Wat vond Dave Van Ronk ervan?’ en ‘De eenzaamheid van Victor Serge’. Tijdens deze imaginaire ontmoeting treffen we elkaar in ’t Keetje, de al lang gesloten Gentse bruine kroeg. Dat ik daar drie linkse kerels aan tafel zet, is niet uit de lucht gegrepen. Kroegbaas Eddy Tange (†2009) vertelde erover in De Morgen: ‘Maoïsten, provo's, trotskisten, socialisten, ze kwamen allemaal bij mij.’

Flor Vandekerckhove⇲

Op 16 juni viert men wereldwijd Bloomsday, dé feestdag van de grote modernistische schrijver James Joyce. Dit jaar is het ook exact een eeuw geleden dat de familie Joyce uitgebreid vakantie vierde in Oostende. Het wordt meteen de vijfde editie van Bloomsday in Oostende, een feesteditie. Speciaal voor u doorkruisten zesentwintig schrijvers Oostende. De stad wordt bekeken door een zekere Bloem, hoofdpersonage dat deze schrijvers voor de gelegenheid in het leven roepen. Met bijdragen van Lieven Van Den Abeele, Britt Bakker, Dirk Beirens, Philippe Braem, Jeroen Cornilly, Seppe Decubber, Heleen Debruyne, Hans Depelchin, Ignaas Devisch, Kurt Van Eeghem, Rob van Essen, Jef Van Eynde, Eli Elise Hoopman, Sanne Huysmans, Geert Lernout, Vincent Van Meenen, Carmien Michels, Koen Peeters, Eric Rinckhout, Mark Schaevers, Helen Simpson, Els Snick, Lize Spit, Caro Van Thuyne, Hendrik Tratsaert, Xavier Tricot, Flor Vandekerckhove en Erik Vlaminck. 126 p. 

DW B 2026 | 2 Bloem in Oostende is te koop in de Oostende boekhandels Corman, De Witte Zee en Standaard Boekhandel. Of via de webshop van uitgever Pelckmans. 20 euro.

Hendrik Conscience vaart ter visserij (en voegt nadien het woord bij de daad)

Op het Maritiem Plein, Oosteroever Oostende, zien we de imaginaire ontmoeting tussen De Laatste Vuurtorenwachter en Hendrik Conscience. Ze hebben het over de vissersroman die Conscience in 1861 publiceert: Bella Stock. Het boek is ook vandaag nog te koop in een dure facsimile-herdruk van het origineel. Voor wie tijd & goesting heeft, is het ook gratis op 't net te lezen: Hendrik Conscience. Volledige werken 5. Bella Stock(1912).

IN 1830 VECHT Hendrik Conscience aan de Belgische kant tegen de Hollanders. Aan zijn zij vecht ook Pierre Smagghe, visser uit Adinkerke. In 1859 zoekt Conscience zijn ouwe wapenbroeder op en twee jaar later is er de roman Bella Stock met als ondertitel Tafereelen uit het leven der Vlaemsche visschers. De tekeningen zijn van Edward Dujardin. Visser Stock lijkt sprekend op Consciences maat Smagghe en de heldin uit het boek is geïnspireerd door diens dochter Bella. Conscience zegt daar later zelf over: ‘Om dit werk te schrijven, heeft uw dienaar meermalen het Adinkerkse strand bezocht en de eenvoudige zeden der vissers doorgrond, hunne gewoonten nagespeurd, met hen verkeerd en gegeten, is hij met hen in zee geweest nacht en dag, en heeft hij dus geen moeite gespaard om de natuur en de mensen der Vlaamse zeekust te leren kennen (…)’ (Flor Vandekerckhove⇲) 

Op 16 juni viert men wereldwijd Bloomsday, dé feestdag van de grote modernistische schrijver James Joyce. Dit jaar is het ook exact een eeuw geleden dat de familie Joyce uitgebreid vakantie vierde in Oostende. Het wordt meteen de vijfde editie van Bloomsday in Oostende, een feesteditie. Speciaal voor u doorkruisten zesentwintig schrijvers Oostende. De stad wordt bekeken door een zekere Bloem, hoofdpersonage dat deze schrijvers voor de gelegenheid in het leven roepen. Met bijdragen van Lieven Van Den Abeele, Britt Bakker, Dirk Beirens, Philippe Braem, Jeroen Cornilly, Seppe Decubber, Heleen Debruyne, Hans Depelchin, Ignaas Devisch, Kurt Van Eeghem, Rob van Essen, Jef Van Eynde, Eli Elise Hoopman, Sanne Huysmans, Geert Lernout, Vincent Van Meenen, Carmien Michels, Koen Peeters, Eric Rinckhout, Mark Schaevers, Helen Simpson, Els Snick, Lize Spit, Caro Van Thuyne, Hendrik Tratsaert, Xavier Tricot, Flor Vandekerckhove en Erik Vlaminck. 126 p. 

DW B 2026 | 2 Bloem in Oostende is te koop in de Oostende boekhandels Corman, De Witte Zee en Standaard Boekhandel. Of via de webshop van uitgever Pelckmans. 20 euro.

Een imaginaire ontmoeting met A.L. Snijders

De Imaginaire ontmoeting van De Laatste Vuurtorenwachter met A.L. Snijders (2021†) grijpt plaats in de Nederlandse Achterhoek.

VANDAAG, 7 JUNI, is het vijf jaar geleden dat A.L. Snijders overleden is. Mooiere dood is haast niet voor te stellen, hij stierf schielijk aan zijn schrijftafel. Ik herdenk hem, als mijn leermeester, door hem toe te voegen aan mijn reeks Imaginaire ontmoetingen. Die ontmoeting grijpt plaats in Klein Dochteren waar hij - Peter Cornelis Müller, °1937 - 2021†) - in een oude boerderij woont.
Daar zie ik A.L. Snijders aan het werk. Niet alleen aan dat bureau trouwens, ook hout klievend, ramen schilderend, werkend aan/met z’n kleine tractor… Niet dat ik daar geweest ben hoor, ik ga, zoals je weet, nergens heen. Dat ik hem daar zie, komt door de reportage die kunstenaar Joost Conijn over hem maakt: A.L. Snijders Een Handige Dromer.

Ik voel meteen verwantschap, ook omdat ik in die tijd een buitenhuisje aan ’t verbouwen ben. Elke avond, na een lange werkdag, cement in het haar, mortel onder de nagels, neem ik, naast het haardvuur, enkele van A.L. Snijders verhalen tot mij en telkens weer roep ik uit: ZO HOORT HET! Dat heeft Snijders in 2010 zelf ook al gezegd: ‘Zo wil ik schrijven heb ik bedacht toen ik de e-mail ontdekte. Dat was laat, ik ben altijd met alles laat geweest. Ik schreef gewoon, mijn columns in Het Parool en de regionale kranten zijn gewoon geschreven. Toen ik een computer kreeg en ontdekte dat je een bericht binnen een seconde naar Patagonië kon sturen, heb ik de inhoud van het bericht aangepast. Als de reis heel kort is, moet de inhoud ook heel kort zijn. Congruentie. De volgende stap was ook logisch, een kort bericht moet een andere vorm hebben dan een lang bericht. Mijn stijl veranderde, ik merkte dat je hersens veel sneller en inventiever zijn dan de geschreven taal. Je hebt aan een half woord genoeg.’ 
Liefhebbers van dikke boeken doen daar meewarig over. In een literair tijdschriftje werd ik er een ‘navolger’ om genoemd, whatever. Wat Snijders daar zegt, geldt in een overtreffende trap voor mij, iemand die voor lezers schrijft die surfen, scrollen en swipen. Mijn verhalen werden op den duur nog korter: 100 woorden, drie zinnen, oneliners, zodat ze voorbijrazende lezers en passant bij hun col vatten en een literair moment meegeven.
Op de vensterbank, naast mij, ligt altijd een van A.L. Snijders' bundels. Hij laat me nooit in de steek. Ik sla de bundel willekeurig open en lees: Toen ons gesprek ten einde was, zei ik gewoon ‘tot ziens’.
Flor Vandekerckhove⇲

Op 16 juni viert men wereldwijd Bloomsday, dé feestdag van de grote modernistische schrijver James Joyce. Dit jaar is het ook exact een eeuw geleden dat de familie Joyce uitgebreid vakantie vierde in Oostende. Het wordt meteen de vijfde editie van Bloomsday in Oostende, een feesteditie. Speciaal voor u doorkruisten zesentwintig schrijvers Oostende. De stad wordt bekeken door een zekere Bloem, hoofdpersonage dat deze schrijvers voor de gelegenheid in het leven roepen. 

Met bijdragen van Lieven Van Den Abeele, Britt Bakker, Dirk Beirens, Philippe Braem, Jeroen Cornilly, Seppe Decubber, Heleen Debruyne, Hans Depelchin, Ignaas Devisch, Kurt Van Eeghem, Rob van Essen, Jef Van Eynde, Eli Elise Hoopman, Sanne Huysmans, Geert Lernout, Vincent Van Meenen, Carmien Michels, Koen Peeters, Eric Rinckhout, Mark Schaevers, Helen Simpson, Els Snick, Lize Spit, Caro Van Thuyne, Hendrik Tratsaert, Xavier Tricot, Flor Vandekerckhove en Erik Vlaminck. 126 p. 

DW B 2026 | 2 Bloem in Oostende is te koop in de Oostende boekhandels Corman, De Witte Zee en Standaard Boekhandel. Of via de webshop van uitgever Pelckmans. 20 euro.

1936 in Bredene

Gisela en Egon Erwin Kisch voor hotel d’Anvers in Bredene, waar ze in 1936 verbleven. ((Illustratie gerealiseerd met behulp van artificiële intelligentie.) 

OP DE VLUCHT voor de nazi’s komt er in 1935-36 bekend volk in Bredene logeren. De zomer van 1935 hebben Gisela en Egon Erwin Kisch al in Bredene doorgebracht en in juni 1936 komen ze terug. Deze keer verblijven ze in Hotel d’Anvers. John Gheeraert schrijft erover in Bericht uit Bredene. (°)
Op 22 juni laat Gisela haar moeder weten hoe draaglijk ’t leven in Bredene is: ‘We betalen dertig Belgische frank per persoon per dag, het eten is heel goed en het is ook genoeg, bij deze hitte voor mij zelfs te veel; koffie kost 1,50 fr. Tot 2,50 fr., al naargelang het café, en een pakje sigaretten, 25 stuks, 2,20 fr. En meer hebben we niet nodig, want we hebben geen gelegenheid tot “uitgaan”.’ In augustus 1936 schrijft Kisch aan zijn moeder: ‘Mensen schamen zich niet en het strand is prachtig. Ik heb hier heerlijk ontspannen, ik ben zo zwart als een neger.' Weer ontvangt het koppel bezoek, ook van Irmgard Keun en Joseph Roth, die in Oostende verblijven. Over haar bezoek aan Bredene schrijft Keun: ‘We zaten op het strand en dronken rosé, een wijn met de kleur van de zonsondergang, en lazen elkaar hardop voor uit onze manuscripten.’ Roth werkt in die tijd aan Das Falsche Gewicht (er wordt later een film van gemaakt) en Keun schrijft in Bredene aan Kind aller Länder.
Flor Vandekerckhove⇲

Hier ging een stuk aan vooraf: Bredene, 1935⇲. 

(°) John Gheeraert. Bericht uit Bredene. Vermaarde joodse emigranten in Vlaanderen. 53 p. Uitg. C. De Vries -Brouwers pvba, A’pen/A’dam. 1987. Ik zie dat er vandaag nog steeds veel boeken van EE Kisch te koop aangeboden worden, meestal Duits, een enkele keer ook Engels. Er is ook een biografie van de man beschikbaar, bijvoorbeeld bij Amazon.

Op 16 juni viert men wereldwijd Bloomsday, dé feestdag van de grote modernistische schrijver James Joyce. Dit jaar is het ook exact een eeuw geleden dat de familie Joyce uitgebreid vakantie vierde in Oostende. Het wordt meteen de vijfde editie van Bloomsday in Oostende, een feesteditie. Speciaal voor u doorkruisten zesentwintig schrijvers Oostende. De stad wordt bekeken door een zekere Bloem, hoofdpersonage dat deze schrijvers voor de gelegenheid in het leven roepen. 

Met bijdragen van Lieven Van Den Abeele, Britt Bakker, Dirk Beirens, Philippe Braem, Jeroen Cornilly, Seppe Decubber, Heleen Debruyne, Hans Depelchin, Ignaas Devisch, Kurt Van Eeghem, Rob van Essen, Jef Van Eynde, Eli Elise Hoopman, Sanne Huysmans, Geert Lernout, Vincent Van Meenen, Carmien Michels, Koen Peeters, Eric Rinckhout, Mark Schaevers, Helen Simpson, Els Snick, Lize Spit, Caro Van Thuyne, Hendrik Tratsaert, Xavier Tricot, Flor Vandekerckhove en Erik Vlaminck. 126 p. 

DW B 2026 | 2 Bloem in Oostende is te koop in de Oostende boekhandels Corman, De Witte Zee en Standaard Boekhandel. Of via de webshop van uitgever Pelckmans. 20 euro.

Over de brug (deel 3 van een drieslag)

Op de ets, links, lees ik in de marge: ‘Voor Flor, uit respect en question de coeur.’ Onderaan staat in papier gegrift: ‘Ets. Proefdruk 1/1 De droom van Leopold II. De brug.’ Getekend Rodewinter. Bij de postkaart (rechts) staat: ‘Het eerste verkeer over “De Nieuwe Brug”. Dit bruggencomplex werd gebouwd onder impuls van Leopold II, tussen 1903 en 1905 (…). De bruggen waren het sluitstuk van de uitbreiding van de haven van Oostende. Tevens was het een ontsluitingsweg voor de kustbaan van De Panne naar Knokke. (…)’

DE DRIESLAG STARTTE met Over de ouderdom. Tweede slag was Over de methode. Vandaag zet ik er met Over de brug een punt achter. Een was om een foto te doen, twee ging over een boek, drie betreft een ets.
In de indrukwekkende stapels mag ik kiezen. Ik hoor etser Roland De Winter zeggen: ‘De fakkels worden aangestoken en daar komen de koningen en koninginnen, de narren en de boeren, de minnaars en de verdoemden. Zij die gebukt gaan onder macht en zij die hem willen. De spelers en de verliezers, zij die denken dat ze gewonnen hebben, en diegenen die echt winnen.’ In een van de etsen die me passeren herken ik de tettenbrug. Ik word geboeid door de glazen koepel die zich rechts bevindt, een toevoeging die er surrealisme van maakt. De ets maakt deel uit van Les rêves inachevés, waarin Roland De Winter onvoltooide dromen van Leopold II bijeenbrengt. De Winter verwerkt die in zeven etsen die samen een fries van vier meter vormen. 
Ik verlaat huize De Winter-Schelstraete, laat de tettenbrug links liggen en fiets naar huis via het Maria Hendrikapark, het bosje. Omdat deze drieslag de wetten van het ongewisse volgt en ook zo dient te eindigen, komt A.L. Snijders me onderweg goed van pas: ‘Zeven jaar geleden heb ik op dezelfde plek gezien dat een bosarbeider die in de top van een hoge boom aan het zagen was, na het karwei niet naar de aarde afdaalde, maar als een engel het luchtruim koos en op reusachtige vleugels omhoog vloog om als een stipje te verdwijnen. Mijn kleinzoon van vijf jaar was getuige, hij begreep mijn opwinding niet. (…) Hij is nu twaalf jaar. Ik vraag hem soms of we het werkelijk gezien hebben - om de stand van zaken in mijn hoofd te peilen. Hij blijft er laconiek onder, zelfs enigszins berustend. Ja, we hebben het gezien.’

Flor Vandekerckhove⇲ 

Op 16 juni viert men wereldwijd Bloomsday, dé feestdag van de grote modernistische schrijver James Joyce. Dit jaar is het ook exact een eeuw geleden dat de familie Joyce uitgebreid vakantie vierde in Oostende. Het wordt meteen de vijfde editie van Bloomsday in Oostende, een feesteditie. Speciaal voor u doorkruisten zesentwintig schrijvers Oostende. De stad wordt bekeken door een zekere Bloem, hoofdpersonage dat deze schrijvers voor de gelegenheid in het leven roepen. 

Met bijdragen van Lieven Van Den Abeele, Britt Bakker, Dirk Beirens, Philippe Braem, Jeroen Cornilly, Seppe Decubber, Heleen Debruyne, Hans Depelchin, Ignaas Devisch, Kurt Van Eeghem, Rob van Essen, Jef Van Eynde, Eli Elise Hoopman, Sanne Huysmans, Geert Lernout, Vincent Van Meenen, Carmien Michels, Koen Peeters, Eric Rinckhout, Mark Schaevers, Helen Simpson, Els Snick, Lize Spit, Caro Van Thuyne, Hendrik Tratsaert, Xavier Tricot, Flor Vandekerckhove en Erik Vlaminck. 126 p. 

DW B 2026 | 2 Bloem in Oostende is te koop in de Oostende boekhandels Corman, De Witte Zee en Standaard Boekhandel. Of via de webshop van uitgever Pelckmans. 20 euro.