1958, in een Oostendse cinema

HOE GING DAT in die tijd? Wanneer zo’n film in 1956 in de markt gezet werd, zagen we die dan al ’t zelfde jaar in Oostende? Als ’t een blockbuster was, speelde die dan in de dure Rialto? In de goedkope Cameo? Ik zal ’t eens aan Johan Geuvens (°) vragen. 
Enkele minuten later krijg ik al antwoord: ‘Daar is niet zo eenduidig antwoord op te geven. Soms waren die films hier al twee maand na de premiere in de VS te zien, maar het kon ook veel langer duren. De premiere van 'Around the world in 80 days' ging al door op 17 oktober 1956 in New York, terwijl de film in België pas op 3 januari '58 in Brussel te zien was. In welke Oostendse zaal de film gespeeld werd is nog iets anders. Georgette Kerkvoorde van Palace en Ritz had een hele goeie relatie opgebouwd met o.a. Universal, United artists en Paramount. Zij kreeg al die films in premiere. De Rialto had dan weer bijna alle Disney-films. Ook veel Warner Bros, alhoewel ook de Ritz die kreeg. Grote epossen vonden altijd hun weg naar de Capitole, de enige 70 mm zaal, films als Ben Hur, El Cid, Cleopatra… Je ziet dat het een beetje duwen, trekken en lobbyen was om de beste films te krijgen. Soms werd aan een cinema een 'treintje' aangeboden, bijvoorbeeld vijf films, met slechts één grote kaskraker, te nemen of te laten.’
1958. Ik ben negen jaar. Met Arjette en Onze Marcel zie ik Around the World in Eighty Days. Volgt nu een spoiler alert. Een Britse gentleman sluit een weddenschap: hij zal in tachtig dagen rond de wereld reizen. Wanneer blijkt dat de held de weddenschap nipt verliest, wegens een dag te laat, vind ik dat onrechtvaardig. Wanneer blijkt dat hij tóch wint, moet Arjette het me uitleggen: ’t heeft met de draaiing van de aarde te maken. 

Ook Jules Verne legt het uit: ‘Daar Fogg zijn weg in een oostelijke richting volgde, trok hij de zon tegemoet en dientengevolge werden de dagen voor hem zooveel maal vier minuten korter, als hij graden in deze richting aflegde. Er zijn drie honderd zestig graden op den omtrek der aarde, die drie honderd zestig graden vermenigvuldigd met vier minuten, geven juist vier en twintig uren—dat is te zeggen één dag, dien men alzoo zonder het weten wint. Met andere woorden, nu Phileas Fogg oostwaarts trok, zag hij de zon tachtig maal den meridiaan passeeren, terwijl zijne collega's, die te Londen bleven, dit slechts negen en zeventig maal zagen. Vandaar dat het op zaterdag en niet op zondag was, zooals Fogg meende, dat zij hem in de zaal van de Reform-club wachtten.’ (°°)
Flor Vandekerckhove⇲

(°) Geuvens & Benoit, De wonderlijke wereld van pluche & pellicule. De geschiedenis van de Oostendse cinema’s. 383 bladzijden. 2010. 

(°°) Fragment uit De reis om de wereld in tachtig dagen van Jules Verne. Volledig online te lezen en gratis van het net te halen op Project Gutenberg.