De non-binaire onzichtbare mens van de Napoleonlaan

Baelskaai Oostende, op het terras van O.666. Van links naar rechts: H.G. Wells, David McCallum, Elisabeth Moss en De Laatste Vuurtorenwachter.

ZE HADDEN DE woorden goed onthouden: ‘Daar waar het vuurtorenlicht het gebouw klieft, ontwerpt de architect een volledig transparante verdieping, met transparante meubels, zodat de lichtstraal landinwaarts niet onderbroken wordt.’ 
‘Gaan we doen’, zeiden de projectontwikkelaars: ‘Al wat we nog niet hebben is een transparante bewoner’ en ze citeerden Perec: ‘Wat je als schrijver moet doen, is de bewoner van dat transparante appartement tot leven brengen. Dát, Laatste Vuurtorenwachter, dat is literatuur.’ Ik had geen verweer, het was letterlijk wat ik geschreven had in Een literaire bestemming voor een ongewis stuk Napoleonlaan.
Met gemengde gevoelens verliet ik het verkoopkantoor. Hoe kon ik mijn woorden in zo’n korte blogpost waarmaken? Ik speurde ’t net af en kwam bij H.G. Wells terecht die in 1897 De onzichtbare man geschreven had, een klassieker. In 1933 was er een gelijknamige film. En nadien hield het niet meer op: The Invisible Man Returns (1940); The Invisible Woman (1940); Invisible Agent (1942); The Invisible Man's Revenge (1944); Abbott and Costello Meet the Invisible Man (1951). In 1975 was er een televisiereeks en in 2020 weer een film. Die laatste is nu nog te zien op Netflix. Allemaal geïnspireerd door Wells’ verhaal.
Ik dacht: ik breng heel die bende samen en kijk wat er gebeurt. En zo komt het dat we daar samen op het terras van de O.666 zitten: H.G. Wells waarmee het allemaal begonnen is, David McCallum die de onzichtbare man in 1975 op de televisie vertolkte en Elisabeth Moss die in de recente film (2020) aan de onzichtbare man probeert te ontsnappen. Niet te zien op de foto, wegens onzichtbaar, is onze gezamenlijk bedachte up-to-date versie van de onzichtbare: een non-binaire onzichtbare mens. Koud kunstje voor een schrijver als ik die het wankelmoedige surrealisme-light nastreeft. 
Flor Vandekerckhove⇲

[Deze post krijgt een vervolgstukje, volledig gewijd aan H.G. Wells, auteur van The Invisible Man.]

H.G. Wells. The Invisible Man (Annotated): The Complete 1897 Novel of Griffin, the Sussex Village of Iping, and the Reign of Terror, with a Substantial Original Introduction. Meer erover staat hier.

 

Velerlei maquis is een essay waarin ik een welbepaalde periode uit het het werk van Charles Baudelare, Paul van Ostaijen en Bob Dylan bekijk, meer bepaald de tijd waarin ze hun werk in het verborgene (het maquis uit de titel) produceerden. Zoals al de e-boeken van uitgeverij De Lachende Visch is ook dit essay van 32 bladzijden gratis voor wie erom vraagt. Er is een PDF-versie en het is ook beschikbaar in EPUB. Je kunt bestellen via liefkemores@telenet.be⇲. De Weggeefwinkel zorgt ervoor dat het in je mailbox valt. (Vermeld titel en welke versie je verkiest, pdf of epub.)