Kan je in zo’n geval over noodlot spreken?

‘Sergeant Barnes dronk net een kop thee toen hij onthoofd werd door een mortiergranaat.’

TOT HIERTOE HEB ik me, rijdend doorheen het departement Calvados in Normandië, een eind weg van de D-Day-stranden kunnen houden, en ook van de oorlogsmonumenten die daar schering en inslag zijn. Toch kan ik er niet blijvend aan ontsnappen. Binnenkort begeef ik me naar zo’n strand. Wat ik vandaag over het dorp Basly vertel, kan dienst doen als opstapje. 
Dit dorp neemt niet deel aan al het grote herinneringsgeweld van Juno, Omaha en Utah Beach. Het kerkhof telt welgeteld één oorlogsgraf van het Gemenebest, dat van Alfred Barnes, sergeant van de Royal Highlanders, die hier die op 17 juni 1944 sneuvelde. Basly was elders in handen van de Duitsers gevallen en op 6 juni alweer bevrijd door Canadezen. De dorpsschool van Basly werd door die Canadezen ingericht als veldhospitaal. 

Soldaat Bud Hannam is een van de militairen die er slachtoffers verzorgde. Hij vertelt het verhaal. De Brit Alfred James Barnes bevond zich in een weiland waar voor de soldaten een rustkamp was opgezet. Barnes dronk op 17 juni 1944 net een kop thee toen hij getroffen werd door een mortiergranaat die hem onthoofdde. Hij werd begraven bij de kerk van Saint-Georges-de-Basly. 
Ik sta erbij en kijk ernaar. 
Flor Vandekerckhove⇲

Nu bevind ik me wel in Basly, Normandië. Maar ik begon zo'n extreem korte reisverslagen lang geleden al te schrijven. In die tijd betrof het wandeltochten in Vlaanderen. Daar bestaat een boekje van: Langs Vlaamse wegen. In voettochten van 20 tot 30 kilometer wandelde Tania in 2020-21 omzeggens heel Vlaanderen af. Ook toen zette ik haar af waar ze vertrok en haalde ik haar op waar ze aankwam. Intussen zocht ik ook daar plekjes waar ik (over) kon schrijven. Dat leverde telkens een verhaal op, een impressie, een observatie, een vignet, een enkele keer ook een gedicht. 26 van die stukjes werden in 2021 verzameld in een boekje met als ondertitel ‘Een queeste naar Vlaamse identiteit’. Eresenator Jan Loones leverde het voorwoord. Dat e-boekje (70 pagina's, veel foto's) van uitgeverij De Lachende Visch is gratis voor wie erom vraagt. Vragen doe je via liefkemores@telenet.be. (Vermeld ‘Langs Vlaamse wegen’. Alleen beschikbaar in pdf.)