woensdag 23 juli 2014

Vroeger, toen we oud waren

Van links naar rechts: Erik Poppe, Hugo Pauwels, Flor Vandekerckhove, Ivan Schamp.
































In die tijd werden we, vurig als we waren, voortgedreven over wegen waarvan we dachten dat we die zelf gekozen hadden. ‘We zien elkaar ooit wel weer aan de zeekant’, zegden we, trots omdat we — nog zo jong — al zo dicht bij de top stonden. We dachten dat we nu wel lang genoeg over de dingen nagedacht hadden, het werd tijd om er iets aan te doen en dus begonnen we te dromen van romantische daden van het genre waarin de drie musketiers zo beslagen waren. Meisjes toonden ons daarbij de weg, waardoor alles wat we zegden op een huwelijksbelofte leek. Een mens vraagt het zich af: hadden we in die tijd een goede reden om Goed en Slecht zo scherp van elkaar te onderscheiden? Wellicht wel ja, al zullen we ons die reden vandaag niet meer herinneren. Ah, we waren toen veel ouder dan we nu zijn, we zijn nu jonger dan in die tijd.
Akkoord, over bovenstaande tekst valt te discussiëren en in zo'n discussie kun je evengoed het omgekeerde verdedigen, bijvoorbeeld dat we nu echt wel ouder zijn dan in die tijd, maar weet dat wat daar staat niet uit mijn koker komt. Het is losjes gebaseerd op My Back Pages, een tekst van Bob Dylan, met daarin het steeds weerkomende: ‘Ah, but I was so much older then, / I’m younger than that now’.
De foto bovenaan dit stuk en dat lied van Dylan zijn op een of andere manier met elkaar verbonden; in mijn hoofd toch. Maar in mijn hoofd is, zoals Raymond het ook al zeide, alles zeer eenvoudig. Nu moet ik het daar eerst nog ordentelijk uit krijgen, zodat de lezer kan begrijpen wat al deze onzin te betekenen heeft. Dus stuur ik een bericht naar Hugo, Erik en Ivan met de bede mij te informeren betreffende de achtergronden van die foto: waar en wanneer is die gemaakt? In afwachting dat ik door een van hen uit mijn onwetendheid geholpen word, vertel ik u nog een en ander over dat lied.
Dat spel in mijn hoofd begon enkele dagen geleden. Op de TV zag ik toen een oude opname. My Back Pages werd daar gezongen n.a.v. een verjaardag van Dylan, in een overvolle zaal, type stadium. Ik zag en hoorde Dylan zelf, maar ook Eric Clapton, George Harrison, Tom Petti, Neil Young en Roger McGuinn. Vandaar ook dat die zaal zo overvol zat. Dat concert dateerde van 1992.
1992? Terwijl al die mannen daar op dat podium volle petrol aan ’t geven waren, werd ik nòg dieper in de tijd gesmeten. De versie die ze daar ten gehore brachten herkende ik als deze van The Byrds, die My Back Pages lang daarvoor al op single gezet hadden.
Ping! Mijn laptop deelt me mee dat ik een bericht ontvangen heb. Ivan meent zeker te weten dat de foto van 1966-’67 dateert en dat hij werd gemaakt in het Bredense etablissement Tijl, alwaar wij in die jaren onze jeugdclub ondergebracht hadden. Hij weet, zo zegt hij erbij, over die tijd nog veel meer te vertellen, maar dat heeft hier nu geen belang.
1966-67 dus. Ik raadpleeg Google en zie dat The Byrds de single op plaat gezet hebben in, jawel… 1967. De hit zit in dat jaar ongetwijfeld ook in de jubebox van de Tijl. Waardoor alles duidelijk wordt. Op het eigenste moment dat de fotograaf afdrukt steekt iemand vijf frank in de gleuf en terwijl de fotoflits ons oog verblindt horen we het De Vogels zingen: ‘Ah, but I was so much older then, / I’m younger than that now’.
Flor Vandekerckhove
Een reactie posten