donderdag 19 mei 2016

Klop

Enkele dagen geleden plaatste ik hier een stukje over auteurs van zeer korte verhalen. Daar kwam een reactie op van Philippe Clerick, een collega-blogger die het in Clericks Weblog doet.
Clerick leidde me naar twee, mij onbekende auteurs van dat genre. Over die ene, Herman Pieter de Boer, zal ik het later nog hebben, want van hem heb ik intussen Het eerbaar zeemansleven in huis gehaald, een boek dat ik nu aan ’t lezen ben. Eerst wil ik iets kwijt over de andere tip van Clerick.
De Amerikaan Fredric Brown schrijft in 1948 een extreem kort griezelverhaal dat Knock heet. In de Nederlandse vertaling van P.J. Verhoeff gaat dat als volgt: ‘De laatste man op aarde zat alleen in zijn kamer. Plotseling werd er op de deur geklopt.’
Als perfectie bestaat dan is dat er een voorbeeld van. En van perfectie moet je vooral afblijven. Terzelfder tijd daagt dat verhaal een mens echt uit om er iets aan toe te voegen, want ja, als die mens echt de laatste man op aarde is, wie klopt dan op zijn deur?
Toen ik het aan mijn vriendin vertelde, wist ze het meteen: ‘Ha ja, natuurlijk’, zei ze, ‘dat is de laatste vrouw die aanklopt.’ 
Ja, als we zo beginnen is de spanning er natuurlijk meteen af. Als ik het in de toekomst nog aan iemand vertel dan zal het in een andere versie zijn: ‘De laatste mens op aarde zat alleen in een kamer. Plotseling werd er op de deur geklopt.’  Zo wordt het nog perfecter, en 't was al zo perfect.
Mag ik dat wel doen Philippe, dat citaat zo corrigeren? Ik vraag het, omdat Clerick een leraar is die niet alleen verschrikkelijk veel weet, maar in zijn goeie (!) blog de neiging heeft slechte punten uit te delen aan derden — vooral linksen, zo heb ik de indruk — die de zaken niet zuiver formuleren. Ik moet een beetje oppassen.
— Fredric Brown (1906-1972) —
Ik kan aanvoeren dat Fredric Brown evenmin zuiver op de graat is, want al in 1904 bestaat een soortgelijke tekst van ene Aldrich: Imagine all human beings swept off the face of the earth, excepting one man. Imagine this man in some vast city, Tripoli or Paris. Imagine him on the third or fourth day of his solitude sitting in a house and hearing a ring at the door-bell!
Brown is overigens ook de eerste die aan de verleiding toegeeft om aan zijn perfecte Knock een stuk de breien. In de versie van Brown blijkt degene die op de deur klopt een buitenaards wezen te zijn, met alle gevolgen van dien.
Na Fredric Brown zijn de grapjassen ermee aan de slag gegaan. Laat me toe om ook mijn steentje bij te dragen: ‘De laatste mens op aarde zat alleen in een kamer. Plotseling werd er op de deur geklopt. Met een bang hart maakte hij open. Voor hem stonden er twee met een aktetas, Jehova’s getuigen. Aaaaaaahhh!’

Flor Vandekerckhove
Een reactie posten