Een grenzeloze beeldhouwster

Links: Les Braves, werk van Anilore Banon (inzet). Rechts: been there.

ANILORE BANON (°1957) IS een Franse beeldhouwster. Ze is ook kosmopoliet, geboren in Casablanca en in de loop der jaren thuisgekomen in woonsten die zich Parijs bevinden, Los Angeles, Peking, Milaan en New York. 
In 2004 heeft ze in Saint-Laurent-sur-Mer, op het strand Omaha Beach, een monument gecreëerd, Les Braves, De helden. De naam verwijst naar de mannen die op D-Day de stranden van Normandië bestormen. 
Dit is wat ik over die figuren lees en wat Google voor mij vertaalt: ‘De sculpturen van Anilore Banon staan ​​rechtop, rechtop zoals de lichamen van onze voorouders en zoals die van ons al 10 miljoen jaar, rechtop zoals de tempelzuilen van onze culturen al 10.000 jaar, rechtop als een plechtig offer aan de mensheid en God, rechtop als een proclamatie, een waarschuwing, een afschrikking, rechtop zoals nieuwsgierigheid, waakzaamheid, vooruitziendheid, rechtop zoals vrijheid, verantwoordelijkheid, waardigheid.’ Ik zeg maar wat er staat hé, ge ziet dat de grote woorden niet geschuwd worden.
Nu werkt Banon aan een beeldhouwwerk bestemd voor de maan. 'Vitae' zal het licht van een miljoen handafdrukken naar ons toesturen. Google vertaalt weer: 'Meer dan 20.000 jaar geleden brachten vroege mensen hun handafdrukken aan op de wanden van de grot; vandaag de dag weerspiegelt Vitae (…) dit oeroude gebaar. Vitae verbindt de mensheid met haar wortels, met haar essentie, en nodigt ons uit om simpelweg te "zijn".' Lichtgevend als de sculptuur is, zullen we er hier, op aarde, een signaal van kunnen opvangen. Ik vat dat nu wel in twee zinnen samen, maar ge begrijpt dat Banon bijlange zover nog niet is. Wel heeft ze die handafdrukken al in alle continenten verzameld en er wordt, lees ik, ook al op Cape Canaveral met de idee geëxperimenteerd. Er valt nog veel meer over dat maanproject te vertellen, maar ik voel weerzin om dat ook te doen. Is het de pretentie ervan die me tegenstaat? Misschien moet ik er eerst nog een beetje over nadenken. Laat het u niet tegenhouden om zelf te kijken: Vitae⇲. 

Flor Vandekerckhove⇲

Nu bevind ik me wel in Saint-Laurent-sur-Mer, Normandië. Maar zo'n extreem korte reisverslagen begon ik lang geleden al te schrijven. In die tijd betrof het wandeltochten in Vlaanderen. Daar bestaat een boekje van: Langs Vlaamse wegen. In voettochten van 20 tot 30 kilometer wandelde Tania in 2020-21 omzeggens heel Vlaanderen af. Ook toen zette ik haar af waar ze vertrok en haalde ik haar op waar ze aankwam. Intussen zocht ik ook daar plekjes waar ik (over) kon schrijven. Dat leverde telkens een verhaal op, een impressie, een observatie, een vignet, een enkele keer een gedicht. 26 van die stukjes werden in 2021 verzameld in een boekje met als ondertitel ‘Een queeste naar Vlaamse identiteit’. Eresenator Jan Loones leverde het voorwoord. Dat e-boekje (70 pagina's, veel foto's) van uitgeverij De Lachende Visch is gratis voor wie erom vraagt. Vragen doe je via liefkemores@telenet.be. (Vermeld ‘Langs Vlaamse wegen’. Alleen beschikbaar in pdf.)