Popeye in Bredene

‘Popeye in Bredene’ is een handpalmverhaal. Basis van de illustratie is de postkaart ‘Breedene s mer’ uit 1920. Aan die tramhalte laat ik ChatGPT een imaginaire ontmoeting creëren tussen De Laatste Vuurtorenwachter en Popeye the Sailorman. 

HEDEN BEVIND IK me in de roaring twenties. Aan 't station van Breedene wachten mensen op de tram. Aan een tafeltje ben ik met Popeye the Sailorman aan ‘t armworstelen. Ge werpt tegen dat ik in die roaring twenties nog niet geboren ben. Neen, maar mijn vader, onze Marcel, is dat wel, hij is van 1922. Ge werpt op dat ik niet kan armworstelen met een stripfiguur, maar in mijn hoofd kan ik dat juist wél. Ge weerlegt dat ik naar de roaring twenties kan terugkeren, maar ik ben een vrij man, ik ga waar ik wil. Ge zegt dat de hele situatie bij het haar getrokken is, maar zolang ik haar heb, mag ik daaraan trekken zoveel ik wil. Wat ge niet kunt ontkennen is dat Popeye in 1929 voor het eerst in een strip terechtkomt. Ik meen te weten dat hij al vlug vanuit Amerika in Bredene verzeilt. Hij was in elk geval een held van mijn papa. Ge wilt niet weten hoeveel keer die mij gezegd heeft dat ik spinazie moet eten, net als Popeye, dat ik dan spieren zal krijgen, net als Popeye, en een schoon wijf, zoals Olive Oyl er volgens hem een was. Telkens ik onze Marcel naar mijn bord zag kijken, dacht ik: lap, ’t zal weer van Popeye zijn!
Flor Vandekerckhove⇲