Twee werelden

Flor Vandekerckhove, tiener in 1965, aan de achterdeur van de ouderlijke woning in Bredene. Zijn coupe lijkt ietwat op dat van The Beatles (Daar heeft Jef de coiffeur voor gezorgd.) Rechts: Lucien Declercq, a.k.a. Ballong, leraar Nederlands in het college van Oostende.

IN 1964-65 was ik een tiener die school liep in ’t college van Oostende. Lucien Declercq was daar leraar Nederlands en in 1964-65 gaf hij les aan de Vierde Moderne Humaniora. Wij zeiden Ballong, wat met zijn postuur te maken had. Als een bullebak heerste hij over de pubers, hij werd gevreesd.
Ballong legde een talent in me bloot. Hij quoteerde mijn opstellen erg hoog, 9, 9,5… een enkele keer zelfs met het anders nooit voorkomende 10. Hij zorgde ervoor dat ik voor het eerst gepubliceerd werd. Ook liet hij me deelnemen aan een Europese opstelwedstrijd, onderwerp was iets met ‘verenigd Europa’. Ik won die wedstrijd.
Aan het begin van de vakantie werd de prijs uitgereikt, in Brussel. Dat lag moeilijk, in de kiekenwinkel van het toeristische Bredene was ’t in de zomer erg druk. Onze Marcel begreep wel dat er aan Brussel niet te ontsnappen viel, toch niet door mij. Dat de winkel daarom die ene dag gesloten zou worden, was dan weer onbespreekbaar. Hij kon me bijgevolg niet vergezellen en Arjette kon dat evenmin. Alleen naar Brussel? Ik was al blij als ik in Oostende de weg vond. 

Doordat principaal Arsène Carron (†1986) de prijsuitreiking niet wilde missen - de school  deelde in de eer - was er een oplossing, ik kon de directeur vergezellen. Daardoor komt het dat ik me op die dag in juli 1965 op de lege speelplaats van het college bevond, een hoog ommuurde plek waarop wel honderd vensters neerkeken. Daar wachtte ik in mijn zondagse kleren lange tijd op de directeur. Op den duur trok ik mijn stoute schoenen aan en ging vragen waar hij bleef. De econoom deelde me geschrokken mee dat Carron allang vertrokken was, helaas via de voordeur. Ik naar huis, waar ik weer aan ’t werk gezet werd.
In ’t college zorgde het voor enige ophef en ’s avonds stond Ballong in de kiekenwinkel. Ten aanzien van mijn ouders veront-schuldigde hij zich uitgebreid voor het misverstand. Onze Marcel en Arjette vonden het allemaal niet zo erg en aan mij werd niets gevraagd. Niet zonder trots keek ik toe hoe mijn ongeschoolde vader, Onze Marcel, en de alwetende Ballong het, onder het drinken van een frisse pils, over alles met elkaar eens waren, twee rechtse kadullen ondereen.
Ik had met dat opstel een meerdaagse reis naar Straatsburg gewonnen, met geleid bezoek aan de Europese instellingen. In de praktijk kwam daar niets van terecht, uiteraard niet, het kwam zelfs niet ter sprake. Het gezin was ongeschikt voor de andere wereld die zich plotsklaps opende. Onze Marcel wist er zich geen raad mee, Arjette evenmin en ik ook niet.
Flor Vandekerckhove⇲

U BENT in deze geen consument, u koopt dit literaire experiment niet, ik heb u immers nodig om het af te maken. De tekstkroes is als een beker waarin ik al mijn creativiteit gooi. Daar mengt mijn imaginatie zich met die van u, lezer, hopend dat er zodoende goud van komt. 

De tekstkroes is een e-boek, 337 pagina’s, uitgegeven door De Lachende Visch. De distributie gebeurt buiten de markt, via De Weggeefwinkel. Het e-boek is gratis voor wie erom vraagt. Vermeld ‘Tekstkroes’ en zeg of u pdf dan wel epub verkiest. Doe het via liefkemores@telenet.be. en het boek valt vandaag nog in uw e-box.