‘(…) een tekst is samengesteld uit velerlei schrifturen die afkomstig zijn uit meerdere kulturen en onderling een dialoog aangaan of elkaar parodiëren of tegenspreken, maar er is een plaats waar deze veelvuldigheid samenkomt en die plaats is de lezer en niet, zoals tot dusver werd aangenomen, de auteur. (…) de eenheid van een tekst is niet gelegen in zijn oorsprong maar in zijn bestemming.’ (Roland Barthes in De dood van de auteur. Vertaling J.F. Vogelaar )
TOT IN 2012 oefende ik op zelfstandige wijze het beroep van schrijver uit, een bijberoep. Samen met Liefkemores, organisator van mijn journalistiek werk, genereerde uitgeverij De Lachende Visch toen een klein maar reëel inkomen: ik leefde waarlijk van mijn pen⇲ die het uitzicht van een professionele tekstverwerker aannam.
In 2013, jaar van mijn pensionering, deed ik, zoals men zegt, de boeken toe. Tegelijk stapte ik uit de boekenmarkt. Sindsdien is wat ik schrijf vrij beschikbaar voor elkeen die er oog voor heeft. ’t Is iets wat meer gebeurt dan ge denkt, creative commons⇲ neemt de plaats in van copyright.
Waarom doe ik aan literatuur als ik er niet langer geld voor vang? Roeping? Da's is een woord waarvan ik huiver⇲. 't Is een vraag waarover ik wel nadacht en in 2023 verzamelde ik een aantal conclusies⇲. Daar voegde ik in 2025 nog een en ander aan toe, zo ook ‘Wat Susan Sontag daarover zegt'⇲.
Er is nóg een reden, een die alle voornoemde overschaduwt. Een literaire tekst die in de schuif terechtkomt, blijft voor altijd onaf. Ik heb u echt nodig om het werk af te maken. Ik schrijf, de lezer voegt er zijn ding aan toe en alzo ontstaat het literaire kunstwerk. Wie mijn teksten tot zich neemt is een participant. Ergo: de lezer vraagt mij geen geld om te schrijven en ik, schrijver, vraag lezers geen geld om het geschrevene te lezen. ’t Is van een verbluffende logica die weliswaar verdonkeremaand wordt door de anders alomaanwezige markteconomie. Ge vraagt: ‘Haalt ge dat allemaal uit Barthes’ De dood van de auteur⇲?' Niet allemaal, neen. Ge zegt nog dit en ge zegt nog dat. Maar ge kunt zoveel zeggen.
De tekstkroes is een mengkroes waarin ik al mijn literaire creativiteit gooi. U bent in deze geen consument, daardoor koopt u mijn literaire experimenten niet, u werkt er als lezer aan mee. Met andere woorden: ik heb u nodig om het af te maken. In De tekstkroes mengt mijn imaginatie zich met die van u, lezer, hopend dat er goud van komt. Want ook dit denk ik: samen zijn we AI de baas. U bent in deze geen consument die het e-boek koopt, u bent een lezer die het boek krijgt toegestuurd als u erom vraagt. Doe het! Schrijf naar liefkemores@telenet.be⇲, vermeld ‘ TEKSTKROES’ en zeg of u pdf wenst of epub.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten