ENKELE DAGEN GELEDEN rijdt iemand in Frankrijk over de Col de Puymorens en filmt met zijn telefoon het landschap. Rijdend mag dat niet, maar hij doet het toch. Daarna plaatst hij de beelden op de FB-groep Météo Pyrénées. We zien sneeuwduinen.
Tania trok in oktober over die col en ik wachtte haar daar op. ’s Morgens had ik beneden nog, in aangename temperaturen, van een deugddoend openbaar voetbad genoten en ’s middags stond ik op de top uit te kijken over die indrukwekkende hoogte. Gure wind. Ik haalde mijn jas uit het valies, de zonnehoed ruilde ik in voor mijn baret.
Langs de kant van de weg zag ik ruïnes van een groot hotel, relict van een tijd waarin toerisme over de bergtop had geheerst. Die tijd is voorbij, wat rest is een vuile boel. Ik weet niet hoe dat komt. Heeft het weer ermee te maken? Komt het door de tunnel die in 1994 onder dat gebergte gegraven werd? Ik vraag het aan chatgpt:
Tania trok in oktober over die col en ik wachtte haar daar op. ’s Morgens had ik beneden nog, in aangename temperaturen, van een deugddoend openbaar voetbad genoten en ’s middags stond ik op de top uit te kijken over die indrukwekkende hoogte. Gure wind. Ik haalde mijn jas uit het valies, de zonnehoed ruilde ik in voor mijn baret.
Langs de kant van de weg zag ik ruïnes van een groot hotel, relict van een tijd waarin toerisme over de bergtop had geheerst. Die tijd is voorbij, wat rest is een vuile boel. Ik weet niet hoe dat komt. Heeft het weer ermee te maken? Komt het door de tunnel die in 1994 onder dat gebergte gegraven werd? Ik vraag het aan chatgpt:
Het Hotel du Puymorens was een ambitieus berghotel uit het begin van de twintigste eeuw. Toen het rond 1920–1930 werd gebouwd, was de pas zelf een belangrijke halte op de route tussen Frankrijk en Spanje. Reizigers bleven er overnachten. Maar met de opening van de tunnel veranderde dat drastisch. Het doorgaand verkeer rijdt sindsdien onder de pas door in plaats van eroverheen. De top verloor zijn functie als verplichte tussenstop. Vroeger was het ook modieus om op grote hoogte in berglucht te “kureren”. Intussen ontwikkelden zich lager gelegen, beter bereikbare skigebieden. Ze boden meer infrastructuur, beschutting en dorpsvoorzieningen. Een geïsoleerd hotel op een winderige pas kon daar economisch niet tegenop. Ook het weer speelde mee: de col staat bekend voor zijn zeer harde wind, zware sneeuwval en lange periodes van afsluiting in de winter. Het uitbaten van een groot hotel op bijna 2.000 meter hoogte was structureel te duur.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten