Het meisje uit de Duinenstraat

Kruispunt Duinenstraat en Kapellestraat-Driftweg in Bredene. Het straatdeel achter het geschilderde stopteken bestaat niet meer. De ruimte maakt nu deel uit van het Duinenplein.

IN DE STRAAT was zij het meest nabij wonende meisje. En ik was voor haar de meest nabije jongen. We waren veertien. Zij stond aan een open winkelraam waar fruit geëtaleerd werd. Ik stond honderd meter verder, in het deurgat van de kiekenwinkel. We keken naar elkaar. Dat deden we niet één keer, niet soms, we deden ‘t heel de tijd. Op een dag kwam ze haastig mijn richting uit, wat de afstand plotsklaps inkortte. Ze sloeg de zijstraat in, waar een brievenbus was. Ik maakte me van ’t deurgat los. Op de hoek zag ik haar al terugkomen. We kruisten elkaar, zij aan de ene straatkant en ik aan de andere. Gegeneerd trok ze een opklimmende plooi in haar rok naar beneden. Ik zag een witte knie. Ze lachte. Nooit had ik gedacht dat een blote, witte knie zo’n effect kon hebben. De hemel klaarde open, mensen kwamen buiten, alom wapperden vlaggen, een politieagent regelde het verkeer. De dingen waren in beweging. Een witte knie!
Flor Vandekerckhove⇲

'De e-boeken (pdf of epub naar keuze) van De Lachende Visch zijn gratis. U bent in deze immers geen consument, u koopt dit literaire experiment niet, ik heb u immers nodig om het af te maken. De tekstkroes is als een beker waarin ik al mijn creativiteit gooi. Daar mengt mijn imaginatie zich met die van u, lezer, hopend dat er zodoende goud van komt.’ (Flor Vandekerckhove⇲)

Doe het via liefkemores@telenet.be en het boek valt vandaag nog in uw e-box.