Niet toevallig op Aswoensdag: over de noodzaak van protest

De members van U2. Ik haal de foto uit het midden van de fanzine Propaganda, waarvan ik de kaft rechts afbeeld.

DOORDAT IK EEN mens met weinig cultuur ben, beperkt mijn parate kennis van U2 zich tot één songtitel, Sunday Bloody Sunday (1983). Die komt tot mij via de historische zondag in 1972 die eraan ten grondslag ligt, dag die mijn politieke visie mee gevormd heeft, dag waarop Britse soldaten in Derry vijftien vreedzame betogers neerschieten, bloedbad dat in 2002 ook in een indrukwekkende film vereeuwigd werd. In die film is de song van U2 ook te horen.
Hoe zo’n dramatische gebeurtenis van volks verzet kunstenaars kan inspireren, boeit me al sinds ik als kind in cafés prenten zag waarop de Oostendse Vissersopstand (1887) verbeeld werd. In Hoe ik de Oostendse visserij ook elders weerspiegeld zag, som ik soortgelijke evenementen op die me later wisten te raken, telkens gelardeerd met sympathiserende kunstuitingen. Ik kan de reeks vandaag uitbreiden met Bruce Springsteen die On the Streets of Minneapolis zingt. Springsteen vertelt in de song over ‘een gewelddadige winter’, waarin ‘bloederige voetsporen’ de plekken markeren waar ‘genade had moeten zijn’. De song vernoemt de twee mensen die in die stad onlangs gedood werden: Renée Good en Alex Pretti. Springsteens voorbeeld werd inmiddels gevolgd door Billy Bragg met City of Heroes en nu ook door U2 met American Obituari.
Dat de U2-song op woensdag 18 februari uitkwam, heeft betekenis. Dat was Aswoensdag, dag van boetedoening voor gedane zonden. Waardoor Aswoensdag een profane, hedendaagse invulling krijgt. Sterker: het lied maakt deel uit van Days of Ash — waarin ‘ash’ weer naar Aswoensdag verwijst — een EP met vier songs over noodzaak van protest: Minneapolis, Gaza, Oekraïne, Iran… En ’t sterkst van al, vind ik, is de daarbij horende editie van het fanzine Propaganda: zesenvijftig pagina’s bedenkingen, songteksten, uitleg en interviews met artiesten die aan de EP meewerkten. Met links naar de songs. Ge moet eens kijken hoe mooi dat gedaan is: Six postcards from the Present.
Flor Vandekerckhove⇲ 

De papieren versie van de roman (2012) is al lang uitverkocht, maar uitgeverij De Lachende Visch stelt u ter vervanging de digitale AMANDINE voor, ‘de paint it black-editie’, zo genoemd omdat de illustraties uit de oorspronkelijke publicatie ontbreken en ook omdat de song met die naam een rol in het boek speelt. 33 hoofdstukken, 231 bladzijden, meer dan 63.000 woorden. AMANDINE vertelt het epos van de Oostendse visserij en hoe die geschiedenis het leven van de ik-figuur tot vandaag tekent. Zoals alle e-boeken van De Lachende Visch is ook AMANDINE gratis. Schrijf naar liefkemores@telenet.be (vermeld de titel, zeg of je epub of pdf wenst) en De Weggeefwinkel stuurt het boek meteen naar uw mailbox.