Enter Charlotte Rampling

Twee keer Charlotte Rampling en Patrick Conrad. Beide foto’s komen uit de biografie (°).

’T IS NIET dat ik die films gezien heb, maar ik heb er toch een mening over: Vlaamse schrijvers die aan ‘t filmen gaan, dat is geen goed idee. Dat geldt voor Hugo Claus en voor Ivo Michiels, ’t geldt ook voor Patrick Conrad. Dat komt door de 10.000 uren-regel, Vlaamse schrijvers krijgen de tijd niet om de stiel te leren. Daartegenover staan ook voordelen: het medium haalt je uit de benauwdheid van de Vlaamse letteren; je staat eens op de rode loper; je leert al eens iemand kennen. Tot zover mijn mening die vooral op vooringenomenheid steunt.
Patrick Conrads hoogtepunt in de film is Mascara [1987 (°°), een internationale productie, met Hugo Claus als coscenarist en Charlotte Rampling in de hoofdrol: ‘Dat Conrad het nog altijd niet nauw nam met de huwelijkse trouw bleek al uit zijn relatie met Ann van Aken. Tijdens het draaien van Mascara kwamen daar nog avontuurtjes bij met crewleden Claudine Thyrion (hoofd make-up) en Dorine Esser (productiesecretaresse). Als klap op de vuurpijl ontstond ongeveer halverwege de draaiperiode een stormachtige romance met hoofdrolspeelster Charlotte Rampling. De actrice, sinds 1978 getrouwd met de Franse componist en muzikant Jean-Michel Jarre, was alleen tijdens weekdagen in België en ging elk weekend naar haar gezin in Parijs. Uit de overgeleverde correspondentie blijkt dat Rampling helemaal weg was van Conrad, meer dan andersom, al kon Conrad haar vanzelfsprekend niet weerstaan.’ Vijftien jaar later zou de romance een naspel kennen. In 2002 logeert Conrad in Ménerbes, Frankrijk: ‘Ménerbes was ook de plek waar in juni 2002 de opnames plaatsvonden van de film Swimming Pool van François Ozon met Charlotte Rampling in een van de hoofdrollen. Het duurde niet lang voor Rampling ontdekte dat haar vroegere minnaar op enkele kilometers van Ménerbes woonde en ze contact met hem opnam. Ze leefde ondertussen gescheiden van Jean-Michel Jarre en had een relatie met de tien jaar jongere journalist en zakenman Jean-Noël Tassen. Niettemin laaide de affaire met Conrad gedurende de twee weken draaitijd weer in alle hevigheid op. “Het was alsof we elkaar de week voordien verlaten hadden en elk moment dat ze vrij was, brachten we net als vroeger samen door”, herinnert Conrad zich.’
De affaire zocht zich een weg naar de literatuur. In 1987 schreef Conrad De bolster van Charlotte Rampling. Het gedicht verscheen in De Tweede Ronde. Jaargang 10. (1989). Ik lees het in dbnl. (Flor Vandekerckhove⇲)

Hoe kan ik me de boom die, buigend

onder een vracht van vruchten en lijsters,

steeds koudere tijden aankondigde

en waaronder zij met ouder wordende handen

de onrijpe huls van een walnoot streelde, 

nog inbeelden zonder haar te zien staan? 

 

U weet hoe vrouwen kijken

als ze voor het eerst iets zien.

Zo keek ze sinds lang niet meer

alsof de verwondering haar voorgoed

vreemd geworden was. 

 

Tot ze die ene zomerdag vol vluchtende vlekken

de roem in de rug en leunend tegen zijn stam

vanonder de notelaar naar me opkeek

en de bolster tussen haar vingers voelde zwellen 

 

Vandaag spelen mijn kinderen als geschenken

in zijn schaduw met haar schim.

Aan de magere oogst te zien

wordt het een milde winter.

(°) Manu van der Aa. Patrick Conrad. Leven, liefdes en werken van een Pink Poet. biografie. 2025. Uitg. Pelckmans. 336 p. 

(°°) Achter de schermen bij Mascara op YouTube. Interviews met Charlotte Rampling, Derek de Lint, Hugo Claus, Romy Haag en Eva Robins.