maandag 9 augustus 2021

‘Surrealisme-light’ is zich afvragen wat het is



SINDS IK ME ertoe bekend heb, hou ik niet op me af te vragen wat het is. In een schoolboek vind je daar niets over en ook Wikipedia laat ons in het ongewisse. Dat valt te begrijpen, surrealisme-light is iets wat ik zelf uitvind. ‘Maar’, vraagt gij u vervolgens af, ‘weet ge als uitvinder zelf niet wat het betekent?’  Het korte antwoord luidt ‘Godver neen!’ Het langere antwoord staat hieronder.
Surrealisme-light is een zoektocht naar wat surrealisme-light is, want, zo dien ik u eerst te zeggen, ’t is algauw te weinig of te veel. 
In Op weg naar croatan↗︎, (147) voer ik u mee naar een moment waarin de techniek het laat afweten en de natuur het weer van ons overneemt. We komen dan in een ietwat surreële situatie terecht. Is dat surrealisme-light? Of is het al teveel?
Ik weet niet wat het is, maar ik weet wel wat het niet is. ’t Heeft nauwelijks iets met het historische surrealisme te maken, en zeker niet met de revolutionaire pretenties ervan. Vooral sinds ik weet wat een echte revolutionair van die pretenties denkt. Dit is wat Victor Serge hier↗︎ over André Breton, de paus van het surrealisme, schrijft: 
‘Volledig gestileerd. Een persoonlijkheid die niets anders is dan een pose, doelbewust gefabriceerd en opgemaakt als make-up. Geen echte persoonlijkheid. De wereld is voor hem altijd een podium. Maar als de acteur niets anders is dan zijn rol, dan is er geen acteur meer, er is niets anders dan een fictieve, valse persoon. Het is geen surrealiteit die is bereikt, maar onwerkelijkheid, inconsistentie … Stukken en brokken marxisme, astrologie, beetje Freud, Sade en de NRF samengeraapt op de rommelmarkt van afgezaagde ideeën … Opmerkelijke vertegenwoordiger van de decadentie.’  
Mijn surrealisme-light heeft meer van doen met wat deze blogger zegt: 
‘Amerika's eerste grote surrealistische artiesten heetten Walt Disney, Max Fleischer en Tex Avery. (…) Deze mannen namen - vrij letterlijk - de principes van het surrealisme en maakten er massavermaak van. (…)’  Komt het daardoor dat ik al eens oude Amerikaanse strips verwerk in de filmpjes die ik van mijn verhalen maak? Zoals hier in Details↗︎, (119) daar in Dick↗︎ (62) en ook hieronder in flikflooien↗︎ (172). (Flor Vandekerckhove)


Ook dit e-boek van Flor Vandekerckhove is gratis voor wie erom vraagt. 

Vragen doe je via liefkemores@telenet.be.

Geen opmerkingen: