![]() |
KALM OP DE weg. M'n camionette maalt zuchtend kilometers, de avond laat me een indrukwekkend mooie sterrenhemel zien en op de
radio discussiëren Fransen zoals alleen Fransen dat kunnen. ‘t Is allemaal pais & vree tot de motor uitvalt. Ik kan de auto nog parkeren en
daar sta ik in the middle of
nowhere.
Geen probleem. Ik heb eten, vers ondergoed, telefoon en de auto kan ter
plekke blijven staan. Ik prepareer een broodje, kijk naar de sterren, mediteer over de eindigheid van mens en
camionette, leg mijn hoofd te rusten en kom pas tegen tien uur ’s morgens wakker. Zon, vogelgezang, koffie uit de thermos, velden. Er passeert geen kat.
Nadat ik een beetje over en weer gelopen heb, bel ik Touring, een
organisatie die binnen het uur uit het niets een takelwagen laat aandraven, prestatie waarvan ik onder de indruk geraak, want ik heb juist tafel en stoeltje ontplooid, boek aangesneden en hop, ik mag alles weer dichtplooien.
De garagehouder takelt mijn camionette en zo togen
wij samen naar ‘s mans onderneming in een een industriepark. Ik bevind me in voorstadje van Riom, .
De motor blijkt perte
totale te zijn en ik vraag wat Touring voor mij kan doen. Er blijkt keuze: met een vervangwagen verder
trekken (wat het voordeel heeft dat ik de geplande werken aan het vakantie huisje kan uitvoeren), met
een vervangwagen naar huis rijden (wat het voordeel heeft dat ik mijn materiaal
kan recupereren) of met de trein in deze of gene richting rijden (wat het
voordeel heeft dat ik mijn boek kan uitlezen). Al die mogelijkheden vervallen wanneer Touring erachter
komt dat de auto niet op mijn naam geregistreerd staat. Ook hoor ik dat repatriëring
van die auto afhangt van de leeftijd van de auto.
Een uur later neem ik de trein op eigen kosten. In mijn
bagage zit een boomzaag. Om 1 uur ’s nachts ben ik alweer in Oostende. Het boek dat ik ‘s morgens geopend heb,
is helemaal uitgelezen.

Geen opmerkingen:
Een reactie posten