zaterdag 14 september 2019

Wandelen tijdens de hittegolf


[Dit verhaal werd gebouwd rond een zin die me geleverd werd door Tania M.: ‘Het wordt een prachtige dag, maar ik zou toch wel eens willen weten wat een debaser is.’ Zelf kon ik haar vraag niet beantwoorden, want ik had dat woord nog nooit gehoord. Maar ik ging er wel mee aan de slag. Eerst viste ik uit dat debaser de naam van een single is van de rockgroep Pixies. Ze maakten die single, lees ik, vlak nadat hun frontman Un chien andalou van Luis Buñuel gezien had. In dat filmpje gaan de surrealisten Bunuel en Dali hard te keer tegen moraliteit in de kunst. De prent toont ons bijvoorbeeld hoe een vrouwenoog met een mes uitgesneden wordt. (Debasing is verlagen, vernederen.)
Mijn verhaal moest, vond ik, even surrealistisch en wreed worden als dat van die twee. Toen ik ermee bezig was verkeerde ons land in een hittegolf, ook iets wat in het verhaal zijn sporen heeft nagelaten.]

Omdat ik moet plassen ga ik een eind van het pad af. Ik begeef me in het struikgewas, mijn voeten hoog optillend om niet in de begroeiing verstrikt te geraken. Daar valt me opeens een hand op die uit het kreupelhout omhoog steekt. En een naakt stukje arm. Een vrouwenhand!
Je denkt niet: daar ligt een persoon in nood onder de struiken. Neen, je denkt: dat het juist mij weer moet overkomen. En in mijn geval denk je ook: het wordt een prachtige dag, maar ik zou toch eens willen weten wat een debaser is. Anders gezegd: hoe kan ik hier een wreed surrealistisch verhaal van maken?
Terwijl ik daar in ’t heetst van de hittegolf de ene egoïstische gedachte na de andere sta te bedenken, en terwijl het zweet als stromend water van me af loopt, zo erg zelfs dat ik niet eens meer moet pissen, zie ik opeens dat er beweging in de hand komt. De wijsvinger beweegt. Godver, de hand wenkt me. Ik begin nog meer te zweten. En je weet hoe ’t gaat: als je zoveel zweet, nemen de wetten van de jungle het helemaal over. Kordaat ga ik op de hand af en stamp er keihard op met mijn zware wandelschoenen. Nog beweegt de hand, zij toont me nu haar middenvinger, als om de spot met me te drijven. Ik stamp en stamp en hou niet op met stampen voor de hand in een kwart kilo gehakt veranderd is.
Waarna ik mijn wandeling voortzet. Heb ik al gezegd dat het toen vreselijk warm was? De derde hittegolf van de zomer. En zweten! Nooit eerder meegemaakt.
Flor Vandekerckhove

Wat er ook gebeurt 
tijdens die hittegolf 
is dat de vreselijke blauwalgen 
weer tevoorschijn komen. 
Hun verhaal, 
dat nog vreselijker is 
dan wat mij daar 
in dat bos 
overkomen is, 
staat op de podcast: 
klik hier !


Geen opmerkingen: