vrijdag 4 januari 2019

Cafeetje in Leffinge

Leffinge is een Vlaams dorp dat in een agrarisch gebied ligt, per definitie een streek waar men het de nieuweling niet gemakkelijk maakt. Maar ook dit is waar: eens men die nieuweling aanvaardt, komen de verhalen wel los.
In Leffinge gaan die verhalen al eens over Koenraad — zeg maar Koen — een jeugdvriend die daar in de vroege jaren zeventig, samen met zijn gezellin Marry, een kroeg uitbaat.
In Koens tijd wordt dat cafeetje druk bezocht en het speelt in onze levens een niet onbelangrijke rol. Ik herinner me doffe muren, fletse gordijnen, een niet pretentieuze gevel en een onbeschroomd ouderwetse inrichting. Boven de tapkast hangt een schilderij van een gezin dat aardappels eet.
Ook is er die lampenkap waaraan niet alleen een lamp, maar ook een verhaal vasthangt. Dat gaat over een meisje dat verdwaalt. Aan de bosrand ontwaart ze een onbewoond huis. Ze kijkt door het raam en ziet het skelet liggen van een man wiens tante soortgelijke lampenkap …
Maar wacht! Voor ik verderga moet ik iets bekennen. Veruit het meeste wat hierboven staat komt uit Sneker caféook bekend als Cafeetje in Sneek, lied van de onovertroffen Drs. P.
Koen is fan van die mens. Telkens Sneker café op de draaitafel ligt, legt hij ons het zwijgen op. We moeten luisteren en verinnerlijken alzo die wervelende liedtekst. 
Daarna doen de jaren hun werk. In mijn hoofd vervaagt het interieur van Koens cafeetje. Het wordt beetje bij beetje vervangen door beelden uit het lied waarnaar hij ons verplicht heeft te luisteren.
Zo! We hebben inmiddels voer genoeg om een flink eind weg te lullen over de dwaalwegen van de memorie; over het wankele geheugen van de ouder wordende mens in het algemeen en dat van mij in het bijzonder; over werkelijkheid & verbeelding; over de manier waarop de tweede de eerste voedt; en of het wel waar is dat de eerste de tweede overtreft. Tegelijk weet ik zeker dat Koen ons meteen het zwijgen zou opleggen en wat hij ook meteen zou opleggen is de naald. Op de plaat. Dat kun je trouwens zelf ook doen als je hier drukt.

Flor Vandekerckhove

Geen opmerkingen: