maandag 15 juni 2026

Een literaire bestemming voor een ongewis stuk Napoleonlaan

Bovenaan: Georges Perec (°1936 - 1982†) en De Laatste Vuurtorenwachter in een imaginaire ontmoeting. Op de achtergrond Fort Napoleon Oostende. Onderaan links: toen Google Streetview in 2014 de straten op de Oosteroever vastlegde, was dat ongewis stuk Napoleonlaan nog zichtbaar. Onderaan rechts: dat stuk Napoleonlaan is nu compleet verdwenen, een hek belet toegang tot het gebied.

OP DE OOSTENDSE Oosteroever, vlak doorheen het betwiste gebied tussen Victorialaan en Vuurtorenweg, loopt een ongewis stuk van de Napoleonlaan. Dat stuk begint in de Fortstraat en eindigt in mijn verbeelding. Daar is het de weg die Napoleon Bonaparte op 13 februari 1798 (tweede maal op 9 juli 1803, derde keer in augustus 1804, vierde op 20 mei 1810 en een vijfde maal op 21/22 september 1811) passeert om het fort en/of zijn omgeving te inspecteren. 
Hoe maak ik daar literatuur van, kort, zoals het hoort in een blog? Ik ga te rade bij Georges Perec die een heel boek wijdde aan een ongewis huis in een ongewisse straat: 11 rue Simon-Crubellier, Paris. Hij staat me in deze terzijde: ‘Bedenk in dat ongewisse stuk Napoleonlaan een hoogbouw’, suggereert hij, ‘hoger dan Lange Nelle.' Hij ziet mijn verwijtende blik en vervolgt: ‘De architect anticipeert op de commotie die gegarandeerd ontstaat, door een nooit eerder geziene ingreep.’ Perec wacht enige tellen en zegt dan: ‘Daar waar het vuurtorenlicht het gebouw klieft, ontwerpt die architect een volledig transparante verdieping, met transparante meubels, zodat het vuurtorenlicht landinwaarts niet onderbroken wordt.’ Perec rondt zijn merkwaardige suggestie af met: ‘Wat je als schrijver moet doen, is de bewoner van dat transparante appartement tot leven brengen. Maak ook de bewoner transparant. Dát, Laatste Vuurtorenwachter, dat is literatuur.’
De idee volstaat al, vind ik. Waarmee ik niet alleen mijn steentje bijdraag tot het gekrakeel op de Oosteroever, maar ook eer betoon aan Georges Perecs meesterwerk, Het leven een gebruiksaanwijzing. Zo’n eerbetoon kwam er ook al in 2018 van beeldend kunstenaar Matthew Darbyshire, in 2004 van een groep Australische videokunstenaars, in 2008 van componist Max Richter en in 2015 van striptekenaar Brecht Evens.
Flor Vandekerckhove⇲   

Ook goed om weten. Dinsdag 16 juni, start om 17 u , Oostende station, De familie Joyce, met James, Nora en Lucia, wordt opgewacht aan het treinstation van Oostende. Verwelkoming door burgemeester John Crombez én Kevin Conmy, ambassadeur van Ierland. Samen met de fanfare Melody Makers volgt een feestelijke optocht door de stad. Onderweg voorlezing van teksten van Joyce voor het publiek.  De tocht eindigt rond 19 u. aan de Grote Post. 
Op 16 juni viert men wereldwijd Bloomsday, dé feestdag van de grote modernistische schrijver James Joyce. Dit jaar is het ook exact een eeuw geleden dat de familie Joyce uitgebreid vakantie vierde in Oostende. Het wordt meteen de vijfde editie van Bloomsday in Oostende, een feesteditie. Speciaal voor u doorkruisten zesentwintig schrijvers Oostende. De stad wordt bekeken door een zekere Bloem, hoofdpersonage dat deze schrijvers voor de gelegenheid in het leven roepen. Met bijdragen van Met bijdragen van Lieven Van Den AbeeleBritt BakkerDirk BeirensPhilippe BraemJeroen CornillySeppe DecubberHeleen DebruyneHans DepelchinIgnaas DevischKurt Van EeghemRob van EssenJef Van EyndeEli Elise HoopmanSanne HuysmansGeert LernoutVincent Van MeenenCarmien MichelsKoen PeetersEric RinckhoutMark SchaeversHelen Simpson, Els SnickLize SpitCaro Van ThuyneHendrik TratsaertXavier TricotFlor Vandekerckhove en Erik Vlaminck. 126 p.  DW B 2026 | 2 Bloem in Oostende is te koop in de Oostende boekhandels Corman, De Witte Zee en Standaard Boekhandel. Of via de webshop van uitgever Pelckmans. 20 euro. 

1 opmerking:

oededuukker zei

Een specifieke visserswijk is de OPEX blijkbaar nooit geweest. Deze was trouwens gepland ten westen ervan, binnen het havengebied tussen de Dokter Eduard Moreaux-, Napoleonlaan en Fortstraat, doch werd nooit uitgevoerd. In 1924-1925 bouwde de Stichting Godtschalck echter wel een rusthuis voor bejaarde zeelieden ten noorden van de OPEX (Dokter Eduard Moreauxlaan nr. 322).
Godtschalck had ook plannen voor een wijk voor bejaarde echtparen
in de buurt. Er was ook een speciale visserswijk gepland, gelegen op
terreinen van 7 ha die door de Stad ter beschikking werden
gesteld van de Stad.
Deze gronden waren gelegen ten westen van de Congolaan (later Dr. E. Moreauxlaan), de begrenzing bestond uit Congolaan, Napoleonlaan en Fortstraat.
De bouw van 300 á 400 huizen was er voorzien. Ze waren exclusief bestemd voor gezinnen die rechtstreeks of onrechtstreeks met de visserij te maken hadden.
De Napoleonlaan bestaat heden nog en is gelegen tussen de Fortstraat en de Ankerstraat. Door de uitbreiding van de firma Frigobel werd de Napoleonlaan afgesloten kant Fortstraat. Men kan nog enkel via de Ankerstraat inrijden.
Daarnaast was het bekende diepvriesbedrijf Frima NV (en diens site op nr. 16) hier jarenlang gevestigd, hoewel deze fabriek reeds in 2019 haar deuren heeft gesloten.