Nog eens naar de molen

In zijn kamer in Moulin d’Andé werkt Georges Perec aan La disparition. (Authentieke foto.)

’T IS NIET omdat je reist dat je een reisverhaal wil schrijven, dat weet je zelf ook wel. Minder geweten is ’t omgekeerde: ’t is niet omdat je thuisblijft dat je geen reisverhaal wil schrijven. Dat laatste doe ik bijvoorbeeld in De molen van Andé en de vormvereisten. Ben ik niet heen gereisd, toch schrijf ik 't reisverhaal. Ben ik er daarna nog geweest, later, nadat ik dat verhaal geschreven heb? Neen, maar kijk, nu schrijf ik er wel een tweede reisverhaal over. Weet eerst dit: De watermolen ligt op de Seine. Dat geeft al een idee. ’t Is Frankrijk.

De Seine heb ik in 2015 via de Pont de Normandie getraverseerd. Dat is nogal iets en aan deze kant is ’t Le Havre en aan gene kant Honfleur. Over beide heb ik reisverhalen staan en ja, ik ben daar wel degelijk geweest. Waar ik niet geweest ben is Andé. Ik had het kunnen doen, het ligt daar landinwaarts, minder dan twee uur vandaan. Dat ik het niet gedaan heb, komt doordat ik van ’t bestaan niet afwist. Dat kwam ik pas onlangs op ’t spoor in een boek dat ’t oeuvre van Georges Perec wil uitleggen. (°) Goed boek trouwens.     

’t Is in ‘Les pages’, een kamer op de eerste verdieping van de molen, dat Georges Perec verblijft. Nadat hij in 1965 de Prix Renaudot voor Les Choses wint, ontvlucht hij Parijs en brengt drie jaar door in Andé, om er aan La Disparition te werken, boek waarin de klinker e opvallend afwezig is. Perec wordt er prominent mee in Oulipo. ’t Is ook meer dan een kunstje. Deze e's staan ​​voor eux, Perecs ‘verdwenen’ ouders. Vader sterft in 1940 in de oorlog en moeder wordt in 1943 naar Auschwitz gedeporteerd. Ze zijn de grote afwezigen in Georges Perecs leven.

’t Is ook voor zo’n exploten dat eigenaresse Suzanne Lipinska (1928 - 2022) de molen spreekwoordelijk draaiend houdt. Een mens staat versteld van de lijst van beroemdheden die tijd in de molen doorbrengen, om er te schrijven, muziek te maken of aan filmscenario's te werken. Wat niet betekent dat jij er niet gewoon kunt verblijven ‘voor een romantisch uitje, een weekendje weg met familie of vrienden, of een cultureel verblijf in een van onze 35 traditionele Normandische kamers, gelegen aan de Seine en op de heuvel.’ Reserveren kan via booking.com of als je ’t liever rechtstreeks doet via deze link.
Flor Vandekerckhove⇲

[Dit heel korte reisverhaal over de molen van Andé is een meervoudige drabble, ’t is een vierling.]

(°) Manet de Montfrans. Georges Perec, een gebruiksaanwijzing. 2019. De Arbeiderspers. 224 p.