Een imaginaire ontmoeting met A.L. Snijders

De Imaginaire ontmoeting van De Laatste Vuurtorenwachter met A.L. Snijders (2021†) grijpt plaats in de Nederlandse Achterhoek.

VANDAAG, 7 JUNI, is het vijf jaar geleden dat A.L. Snijders overleden is. Mooiere dood is haast niet voor te stellen, hij stierf schielijk aan zijn schrijftafel. Ik herdenk hem, als mijn leermeester, door hem toe te voegen aan mijn reeks Imaginaire ontmoetingen. Die ontmoeting grijpt plaats in Klein Dochteren waar hij - A.L. Snijders (Peter Cornelis Müller, °1937 - 2021†) - in een oude boerderij woont.
Daar zie ik A.L. Snijders aan het werk. Niet alleen aan dat bureau, ook hout klievend, ramen schilderend, werkend aan/met z’n kleine tractor… Niet dat ik daar geweest ben hoor, ik ga, zoals je weet, nergens heen. Dat ik hem daar zie, komt door de reportage die kunstenaar Joost Conijn over hem maakt: A.L. Snijders Een Handige Dromer.

Ik voel meteen verwantschap, ook omdat ik in die tijd een buitenhuisje aan ’t verbouwen ben. Elke avond, na een lange werkdag, cement in het haar, mortel onder de nagels, neem ik, naast het haardvuur, enkele van A.L. Snijders verhalen tot mij en telkens weer roep ik uit: ZO HOORT HET! Dat heeft Snijders in 2010 zelf ook al gezegd: ‘Zo wil ik schrijven heb ik bedacht toen ik de e-mail ontdekte. Dat was laat, ik ben altijd met alles laat geweest. Ik schreef gewoon, mijn columns in Het Parool en de regionale kranten zijn gewoon geschreven. Toen ik een computer kreeg en ontdekte dat je een bericht binnen een seconde naar Patagonië kon sturen, heb ik de inhoud van het bericht aangepast. Als de reis heel kort is, moet de inhoud ook heel kort zijn. Congruentie. De volgende stap was ook logisch, een kort bericht moet een andere vorm hebben dan een lang bericht. Mijn stijl veranderde, ik merkte dat je hersens veel sneller en inventiever zijn dan de geschreven taal. Je hebt aan een half woord genoeg.’ 
Liefhebbers van dikke boeken doen daar meewarig over. In een literair tijdschriftje werd ik er een ‘navolger’ om genoemd, whatever. Wat Snijders daar zegt, geldt in een overtreffende trap voor mij, iemand die voor lezers schrijft die surfen, scrollen en swipen. Mijn verhalen werden op den duur nog korter: 100 woorden, drie zinnen, oneliners, zodat ze voorbijrazende lezers in 't passeren konden vatten.
Op de vensterbank, naast mij, ligt altijd een van A.L. Snijders' bundels. Hij laat me nooit in de steek. Ik sla de bundel willekeurig open en lees: Toen ons gesprek ten einde was, zei ik gewoon ‘tot ziens’.
Flor Vandekerckhove⇲

Op 16 juni viert men wereldwijd Bloomsday, dé feestdag van de grote modernistische schrijver James Joyce. Dit jaar is het ook exact een eeuw geleden dat de familie Joyce uitgebreid vakantie vierde in Oostende. Het wordt meteen de vijfde editie van Bloomsday in Oostende, een feesteditie. Speciaal voor u doorkruisten zesentwintig schrijvers Oostende. De stad wordt bekeken door een zekere Bloem, hoofdpersonage dat deze schrijvers voor de gelegenheid in het leven roepen. 

Met bijdragen van Lieven Van Den Abeele, Britt Bakker, Dirk Beirens, Philippe Braem, Jeroen Cornilly, Seppe Decubber, Heleen Debruyne, Hans Depelchin, Ignaas Devisch, Kurt Van Eeghem, Rob van Essen, Jef Van Eynde, Eli Elise Hoopman, Sanne Huysmans, Geert Lernout, Vincent Van Meenen, Carmien Michels, Koen Peeters, Eric Rinckhout, Mark Schaevers, Helen Simpson, Els Snick, Lize Spit, Caro Van Thuyne, Hendrik Tratsaert, Xavier Tricot, Flor Vandekerckhove en Erik Vlaminck. 126 p. 

DW B 2026 | 2 Bloem in Oostende is te koop in de Oostende boekhandels Corman, De Witte Zee en Standaard Boekhandel. Of via de webshop van uitgever Pelckmans. 20 euro.