René Magritte, portret van de kunstenaar als toerist

René en Georgette Magritte in de eetzaal van hotel Helvetia Bredene, hoek Duinen- en Kapel(le)straat. Deze post maakt deel uit van een reeks Imaginaire ontmoetingen. (De foto van het hotelrestaurant is echt, de foto van René en Georgette Magritte eveneens. De imaginaire ontmoeting van koppel en hotel roep ik zelf op, met behulp van artificiële intelligentie.)

OP VAKANTIE IN Bredene laten Georgette en René Magritte de hond uit, LouLou. In een etalage zien ze mannequins staan, in doowop, een kledingstijl die hen ontroert, net zoals het koppel ontroerd wordt door The Penguins, The Orioles en The Five Satins. Terug op hun kamer, in Hotel Helvetia, hangen ze Do Not Disturb aan de deurklink. Samen dansen ze de nacht in. Georgette zingt van shoo-wap-dee-wap-wap en René antwoordt met dun dun dun dun dun. Heel dit wonderbaarlijke gebeuren geschiedt alleenlijk doordat Paul Simon het zo wondermooi bezingt in René And Georgette Magritte With Their Dog After The War. (Flor Vandekerckhove⇲)  

Dit is een titelloos verhaal. In 2022 publiceerde uitgeverij De Lachende Visch honderd verhalen die telkens maar een alinea lang zijn en ze hebben geen titel. De bundel wordt ingeleid door Flors oud-leraar Nederlands, Alfons Vandenbussche. Zoals alle e-boeken van uitgeverij De Lachende Visch is ook Honderd titelloze verhalen gratis voor elkeen die erom vraagt. Doe het nu en het boek valt vandaag nog in je mailbox. Doe het meteen (en vermeld de titel: Honderd titelloze verhalen) via liefkemores@telenet.be↗︎