vrijdag 17 november 2017

Zinloos geweld

— Georgette Vandekerckhove en ondergetekende, in woonzorgcentrum Jacky Maes. —

We zitten gevieren in ’t salon van het woonzorgcentrum. Georgette (87) en Simonne (92) zijn er, zoals steeds, en er is deze keer nog iemand, waarvan de naam me ontsnapt, maar waarvan ik me herinner dat ze 96 is. Laat me toe dat ik haar Maria noem. Veel kans ook dat het juist is, want er wonen nogal wat Maria’s in dat rusthuis.
Simonne is de enige die de krant nog leest. Of ik het gehoord heb van die rellen in Brussel. Dat heb ik inderdaad gehoord, ja. 
En dat het vroeger geen waar geweest zou zijn.
‘Zinloos geweld’, zegt Maria.
‘Dat bestond vroeger niet’, zegt Georgette, ‘zinloos geweld.’
Ik zeg dat ik dat sterk durf te betwijfelen. Waarop Simonne een bijzonder straf verhaal vertelt, een geschiedenis waarover ik nooit eerder gehoord heb. ‘Mijn schoonmoeder’, zegt ze, ‘heeft een broer gehad die in een messengevecht gedood is. Dat gevecht ging tussen een jongensbende van ’t Sas en een van de Opex. Ze hebben nooit geweten wie de dader was.’
‘Zie je wel’, zeg ik, ‘zinloos geweld is van alle tijden’.
‘Maar wat vroeger zeker niet bestond, zegt Simonne, ‘dat waren meisjesbenden, zoals die van rond ’t station in Brugge.’
‘In onze tijd had je de Dietsche Meisjesscharen’, zegt Maria, ‘dat was ook crapuul.’
Flor Vandekerckhove


P.S. Over rivaliserende jongensbenden halverwege de vorige eeuw publiceerde ik eerder in deze blog een verhaal dat Niemand heet.
Een reactie posten