| In 1962 ontmoetten meisjes van de Groenendijk ons op een plekje tussen de casino en park Leburton. |
Groenedijk
dat ik dat nog weetRaymondeLucienneen Friedavan de Groenedijkkwamen ons opzoekenachter het casinoLucienne was de mooistez’ is ook vandaag nog steeds een mooie vrouwFrieda droeg sexy schoentjesdat ik dat nog weetje kon een beetje teen zienRaymonde en ik wisselden een fotowaarop ze naast een auto stondeen VolkswagenArjette vond die foto in mijn portefeuillewaarna ik hem aan Raymonde teruggafof Raymonde mijn foto ook teruggafherinner ik me nietLucienne en Frieda zie ik ook vandaag nogaltijd goed voor een babbeldie van de Groenedijk
Op 't einde van 2020 ontwikkelde ik een 'eenvoudige, nieuwe manier van schrijven' die geheel de mijne is. Groenedijk is op die manier geschreven. Mij kwam het ook toe de nieuwigheid een naam te geven, alsmede de vereisten ervan in steen te beitelen: proza in de vorm van een vers, afgekort provovers (mv. provoverzen? de beoefenaar ervan: een provoversaal?) Dat provovers werd door mij geijkt in vier geboden. (1) het provovers telt exact honderd woorden, titel niet inbegrepen; (2) de titel van het provovers bestaat uit één woord; (3) leestekens ontbreken, alsook kapitalen (behalve als het een eigennaam betreft); (4) de vorm van het provovers kenmerkt zich door lijnafbrekingen, dermate georganiseerd dat ze het lezen faciliteren. Visueel maken die lijnafbrekingen er een vrij vers van — een proza+ — dat de lezer kan savoureren als ware ’t eenvoudige poëzie van het soort dat een spreker gemakkelijk parlando ten gehore brengt.
Bij uitgeverij De Lachende Visch verscheen in 2023 Gesprekken met Polleke, een verzameling van vijftig dergelijke provoverzen. Zoals alle e-boeken van De Lachende Visch is ook Gesprekken met Polleke gratis. Mail erom (vermeld de titel en zeg of je ’t in pdf of epub wilt hebben): liefkemores@telenet.be⇲.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten