Hoe is ’t om veertien jaar te zijn?

EEN VAN MIJN kleindochters verjaart vandaag, Lou⇲ (°2012) wordt veertien. Ik probeer het me weer voor te stellen: hoe was het voor mij om veertien jaar te zijn? Het lukt me niet zo goed. Ik ga op zoek naar een foto van mezelf in 1963, ’t jaar waarin ik veertien was. Er bestaat zo’n foto van mij op ’t strand, ik sta aan de rand van een bevroren zee, ijs zover je kijken kunt, want in 1963 maakten we onze koudste winter ooit mee. Die foto vind ik helaas niet weer. Er is nog een foto. Daarop zit ik als veertienjarige op de fiets. Wazig beeld, daar kan ik hier niets mee aanvangen.
Veertienjarigen. Op ’t net vind ik een foto van op straat voetballende knapen. Die jongens zijn nog geen veertien. Wat denk je, Lou, die slungel aan de bal, is die al veertien jaar? Zagen veertienjarigen er in mijn tijd jonger uit dan nu? Ik vind ook zo’n straatbeeld met meisjes. Wat denk je, Lou, dat meisje dat daar de show steelt, is zij veertien? Feit: beide foto’s dateren uit een tijd waarop kinderen als ik de straat opzochten. Wij, veertienjarigen, waren straatlopers. Dat zie ik hier nu niet meer. En ’s zondags droegen we zondagse kleren. Daar kon je op straat echt niets mee aanvangen, dat weet ik nog goed.
Flor Vandekerckhove⇲