 |
| De Oostendse Langestraat in vroegere tijden. In die tijd had ik de blik van een jongeman. Nu is dat anders. |
Die dag ging ik wandelen, zoals altijd, maar 't was toch anders. Ik zag dat ik het in korte stapjes deed. Ik leek Bob Dylan wel die, stijf van ’t zitten, vanachter zijn piano komt. Ik liet een zakdoek vallen en had moeite om die op te rapen, zo diep lag die zakdoek. ’s Avonds zei ik het onthutst aan Tania: ‘Ik zie het zelfs aan de manier waarop ik naar vrouwen kijk.’
Dat is iets wat ik altijd graag gedaan heb, naar vrouwen kijken. Nu nog, maar ’t is toch anders. Ik ga niet beweren dat ik vrouwen vroeger als seksobject bekeek, maar ’t scheelde niet veel. Ik kan evenmin zeggen dat het een hobby was, maar 'k deed 't toch veel. Nu is dat kijken anders. Al wandelend denk ik daar veel over na en inmiddels weet ik het. Ik kijk nu naar vrouwen zoals ik inmiddels ook naar joggers kijk. Ik zie voorbije tijden. Ik wandel in een wereld die aan mij voorbijgaat.
Vroeger maakte ik deel uit van die wereld. In 2021 ging ik voor Tania een bestelling afhalen in de lingeriewinkel op de Konterdam. In het pashokje was een klant met een setje in de weer en ik moest even wachten. Ik nam plaats in een fauteuil en kreeg koffie aangeboden. In die omgeving moest ik aan Roland Topor⇲ peinzen die zei: ‘Vrouwelijke lingerie is het enige tastbare bewijs voor het bestaan van God.’ Toen kwam de vrouw uit het pashokje en ze inspireerde me ter plekke tot De moslima van de Konterdam⇲.
Flor Vandekerckhove⇲
Dat is iets wat ik altijd graag gedaan heb, naar vrouwen kijken. Nu nog, maar ’t is toch anders. Ik ga niet beweren dat ik vrouwen vroeger als seksobject bekeek, maar ’t scheelde niet veel. Ik kan evenmin zeggen dat het een hobby was, maar 'k deed 't toch veel. Nu is dat kijken anders. Al wandelend denk ik daar veel over na en inmiddels weet ik het. Ik kijk nu naar vrouwen zoals ik inmiddels ook naar joggers kijk. Ik zie voorbije tijden. Ik wandel in een wereld die aan mij voorbijgaat.
Vroeger maakte ik deel uit van die wereld. In 2021 ging ik voor Tania een bestelling afhalen in de lingeriewinkel op de Konterdam. In het pashokje was een klant met een setje in de weer en ik moest even wachten. Ik nam plaats in een fauteuil en kreeg koffie aangeboden. In die omgeving moest ik aan Roland Topor⇲ peinzen die zei: ‘Vrouwelijke lingerie is het enige tastbare bewijs voor het bestaan van God.’ Toen kwam de vrouw uit het pashokje en ze inspireerde me ter plekke tot De moslima van de Konterdam⇲.
Flor Vandekerckhove⇲
2 opmerkingen:
Elke morgen zie ik oudere mannen met hun hondje een wandeling maken. Wandelen is gezond , zegt mijn dokter vooral wanneer de oudheid om het hoekje komt kijken. Ik heb geen hond , maar doe regelmatig een trip naar de zee . Ik , die al levenslang aan zee woon , zelden een bezoek bracht , kan er nu echt van genieten . Ik kom dan met een frisse neus thuis , en kan dan weer zitten om gitaar te spelen . Dat er dan een compositie uit mijn pen rolt zoals " Oede visjher " is niet te verwonderen , want ik voel me zo !
Mooie weergave , hoe wijsheid met de jaren komt … en saam met die wijsheid, de eenvoud van het moment …. Heerlijk om als mens door al die jaren bewust te wandelen , en helemaal op het einde , beetje per beetje los te laten, beseffent dat je het allemaal gehad hebt , en niet meer nodig hebt,
Wat er nu nog volgt , kan je onvermijdelijk ofwel donker of licht bekijken…. In elk geval , schuilt daar veel mysterie in ……. Of niet .!.!
Een reactie posten