 |
| Het Dunegat in Bredene. Kan iemand hier een jaar op kleven? |
WANNEER ZE EVEN wegkijkt, sluip ik stiekem het huis uit. Naar de duinen! Daar blijft een pantoffel in ’t zand steken en hoe hard ik er ook naar zoek, die pantoffel vind ik niet weer. Door passanten nagestaard loop ik licht mankend weer naar huis, half blootvoets, een pantoffel aan mijn linkervoet. Eerst duinen, dan 't Dunegat, dan Duinenstraat. Ik zie haar al van ver in ’t deurgat staan. Ik kijk naar mijn blote rechtervoet en weet dat het niet uit te leggen valt, niet aan haar. Wat overblijft is miserie, geween en geknars van tanden. In dit geval melktanden. (Flor Vandekerckhove⇲)
[Deze post dateert van 2015. In 2026 redigeer ik het stukje opnieuw, ten behoeve van de FB-groep Bredene Retro. Het is meer dan driekwart ingekort en telt nu exact honderd woorden. Echt gebeurd!]
4 opmerkingen:
Goeiemorgen Flor, dit lijkt mij jaren 1950-56 te kunnen zijn.
Zeker na de oorlog want bakkerij Plovie heeft zijn torendak moeten herstellen na de oorlog
Weeral een machtig mooi kleinood!
Idd tussen 1949 en 1952, nadien is een crematie op de hoek Duinenstraat/driftweg gekomen, eerst glv en het jaar nadien met een verdieping
Een reactie posten