 |
Huilende kindjes (Bragolinkindjes), voor liefhebbers van kitsch, voorbeelden à volonté↗︎. |
ENKELE DAGEN GELEDEN publiceerde ik een open brief aan de dichters van Artslag↗︎. Er volgde een interessant antwoord van een beeldhouwer. Die hoort me graag mijn gedichten declameren, maar ’t is moeilijk, schrijft hij, om ze te lezen. Dat begrijp ik wel, je moet er ietwat je verstand bij houden.
Aan de beeldhouwer antwoord ik dat het lezen van poëzie enige vorming veronderstelt: hoe meer poëzie je leest, hoe meer je poëzie leert te vatten. En ik vraag hem: is dat dan anders in de beeldhouwkunst? Net zoals een hedendaagse sculptuur in merkwaardige vormen tot ons kan komen, net zo is dat ook met poëzie. Poëzie lezen is zoeken naar het verborgen muziekje, net zoals je dat doet wanneer je een sculptuur waardeert.
Beeldhouwen is een kunst↗︎ en het resultaat onderscheidt zich van de postuurkes↗︎ die je in ’t passeren al eens op de vensterbank ziet staan. Schilderen is een kunst↗︎ en het resultaat onderscheidt zich van zo’n huilend brandolinkindje dat ik ter illustratie bij dit stukje plaats. Fotografie is een kunst↗︎ en het resultaat onderscheidt zich van de zoveelste ‘zon zien zakken in de zee’. Poëzie is een kunst↗︎ en het onderscheidt zich van het gestamel van de verliefde medemens die, ontregeld door ’t spel van de hormonen, hakkelend woorden onder elkaar begint te schrijven.
[Deze post dateert van 2020. In 2026 redigeer ik het stuk en kort het gevoelig in.]
2 opmerkingen:
Lezerstrio? Lezerskwartet.
Althans, 's avonds laat. Want alleen dan vind ik de rust om op Youtube jouw poëtische teksten te genieten. Om 10h 's morgens lukt dat niet. Dan doe ik mijn boodschappen, praat met de buurvrouw over het weer en maak wat kip voor de kat. Maar 's avonds laat zit ik aan mijn bureau niets te doen en dan willen jouw teksten tot mij spreken. Ze weten dat ik bereid ben hen de tijd en aandacht te schenken die ze nodig hebben om zich ten volle te kunnen ontplooien. De beloning is vaak een zachte melancholie, versterkt door de muziek van Satie en onmerkbaar overgaand in de lichte roes veroorzaakt door een paar glazen van de fles die ik had bewaard voor een bijzondere gelegenheid.
Welcome on board! (Ik verwittig de andere drie van uw aanwezigheid.)
Een reactie posten