Zo leerden we Ronny Beyen weer kennen

Jean Paul Deboom, oud-klasgenoot van Ronny Beyen bezorgde ons de groepsfoto van het Eerste Economische, 1967-68, O.L.V-college Oostende. In alfabetische volgorde: Ronny Beyen (middenrij, 2de van rechts), Ghislain Bourgois, Georges Constandt, Jean-Paul Deboom (boven, nummer 5, tellend van links,), Albert Declercq (bovenaan, 2de van rechts), Marc Deraedt, Johnny Doom, Eric Dubois, Marc Heddebauw, Erik Laga, Frank Nollet, Wilfried Reynaert, Luc Spriet, Marc Van Daele, Norbert Vandamme (bovenaan, 3de van rechts), John Vandenbroele, Bernard Vanneuville (middenrij, 1ste links), Norbert Vanneuville, André Verburgh (bovenaan, 3de links?), Eddy Verhaeghe, Edgar Vileyn. Centraal op de onderste rij: principaal Arsène Carron en klastitularis Marc Vanhecke.

OP 15 APRIL was mijn nieuwe boek (°) omzeggens klaar, kroniek van de jaren die ik als schooljongen in een Oostends college had doorgebracht. Er moest nog iets over Ronny Beyen (°1949-04.21 - 2001-04-11†) bij, die op school indruk op me had gemaakt als jonge sportreporter. Hem was ik, halverwege dat college, uit het oog verloren. Ik ging naar hem op zoek en kreeg via Facebook massaal veel reacties toegestuurd, zoveel zelfs dat ze deze nieuwe post opriepen. 
De reacties leerden me dat Ronny als jongen in de Schippersstraat van Oostende had gewoond, hart van de Oostendse visserij. Later kwam hij met Marleen Hosten in Bredene wonen. Hij was inderdaad vroeg overleden, Ronny liet nog jonge kinderen na.
Na zijn middelbare schoolopleiding was hij al vlug in de Regie voor Maritiem Transport (RMT) terechtgekomen: ‘Ronny is laag gestart bij de RMT en heeft zich daar opgewerkt tot op het directieniveau.’ Johan Geuvens zei: ‘ik werkte bij de RMT als controleur tot de sluiting in 1997 en had dikwijls contact met Ronny Beyen. Hij werkte, als ik mij niet vergis, bij de directie Productie. Zijn eigenlijke functie weet ik niet meer, maar hij had alleszins zijn eigen bureau, hij had te maken met quality control. Een stille en heel correcte man, beetje timide maar heel hulpvaardig. Ik vernam indertijd dat hij eerst nog bij Lebon op de Torhoutsesteenweg gewerkt had. Op het einde van de RMT verzorgde hij ook de contracten voor 'Holyman Sally’, de nieuwe uitbater. Later, na het opdoeken van de RMT in 1997, werd hij ‘directeur personeel in het penitentiair complex Brugge.’ 
Veel respondenten vertelden ook over Ronny’s actieve inzet voor het basketbal, afwisselend als penningmeester, secretaris en voorzitter van basketbalclubs MJA en VOSO, tevens als scheidsrechter, iemand zegt ook ‘coach’.
Flor Vandekerckhove⇲

(°) Nadat het leven me van stad naar stad had gebracht, van werk naar werk en van vrouw naar vrouw, streek ik in Bredene neer, waar ik ook mijn jeugd had doorgebracht. Daar startte ik een schrijfproject dat onderzocht hoe het anderen vergaan was. Ik delfde sporen van schoolmakkers op, jongens waarmee ik tijdens m’n tienerjaren de schoolbanken in een Oostends college deelde. 

Had het iets te betekenen, het leven van die babyboomers in de sixties? Ik schreef er een boekje over, Tienerklanken, zo genoemd naar een TV-programma dat in die tijd voor ons gemaakt werd. Dat boekje is nu beschikbaar.

Tienerklanken is een e-boek (117 pagina’s in pdf of epub naar keuze), uitgegeven door De Lachende Visch en gratis verspreid door De Weggeefwinkel. Vraag ernaar via liefkemores@telenet.be en het boekje valt vandaag nog in je mailbox. GRATIS! (Vermeld: ‘Tienerklanken’ en zeg epub of pdf.)