maandag 7 mei 2012

Gerry Healy, de Pol Van Den Driessche van het trotskisme

Trevor Griffiths (Foto Jo Clauwaert)
De titel boven dit stuk is tevens het slot ervan, want ik begin deze tekst te schrijven zonder dat 'k goed weet waarover ik het hebben wil. Erg vreemd is dat niet. Het gebeurt wel meer dat schrijven een ontdekkingsreis is.
Zo verging het ook dit stuk. Het begon met een boek dat m’n spitsbroeder Jo Clauwaert me onlangs toestopte, een scenario geschreven door Trevor Griffiths, u misschien bekend als een van de scenaristen van de veelgelauwerde film Reds.
Ik google Trevor Griffiths en tast het web af. Mijn oog valt op A New World: A Life of Thomas Paine by Trevor Griffiths. Laat me eens kijken wat daar geschreven staat. Er staan foto’s bij, en godver, ook een portret dat Jo van Griffiths geschoten heeft. Welwel, een foto van de Gentse Clauwaert op een Amerikaanse website. Gods wegen zijn waarlijk ondoorgrondelijk.
Ik blijf een wijl op die stek hangen, want dat is het uithangbord van de International Committee of the Fourth International (ICFI), een van de vele trotskistische splinters die deze strekking geproduceerd heeft. Door mijn politieke verleden ken ik wel een en ander van deze merkwaardige biotoop van lambertisten, pablisten, posadisten, morenisten en andere rare tisten, zoals de healisten. 
Die healysten werden genoemd naar de politieke avonturier Gerry Healy. Van deze Gerry vernam ik voor het eerst iets in 1985, toen hij politiek al helemaal gemarginaliseerd was. In dat jaar werd hem de finale slag toegebracht door enkele leden van zijn eigen partijtje, die hem ervan beschuldigden vrouwelijke activisten lastig te vallen. Dat maakte destijds wel ophef. Ik herinner me een vergadering waarop iemand een Engelse krant onder de neus van Ernest Mandel duwde, waarin onthuld werd dat die Gerry zijn poten niet kon thuishouden. Mandel genoot zichtbaar van de totale afgang van Healy. Ernest zag er wellicht de bevestiging in dat de man nooit politiek gedeugd had.
Vanessa Redgrave in 1974, terwijl ze campagne voert 
als kandidate op de lijst van de Workers 
Revolutionary Party van Gerry Healy.
Healy kwam in 1985 dus in de positie te staan die ook Pol Van Den Driessche onlangs leerde kennen. 
Ik herinner me dat de man (ik bedoel Healy, niet Van Den Driessche) tegen de aantijgingen verdedigd werd door de actrice Vanessa Redgrave die tot zijn club behoorde.
Gerry had namelijk nogal wat artistiek volk rond zich weten te verzamelen. Ook Trevor Griffiths bleek door deze vreemde politicus gecharmeerd te zijn, want in zijn stuk The Party voerde hij Healy welwillend ten tonele in de figuur van John Tagg.
In/rond het partijtje van Healy, dat by the way een tijd lang zelfs een dagblad(!) uitgaf, was inderdaad nogal wat artistiek volk te vinden: film- en theaterregisseurs als Ken Loach en Roy Battersby; auteurs als Jim Allen, Trevor Griffiths, John Arden, Margaretta D’Arcy, David Mercer, John McGrath, Colin Welland, Neville Smith, Tom Kempinski en Troy Kennedy Martin; producenten / uitgeversTony Garnett, Kenith Trodd en Roger Smith; journalist Francis Wyndham; kunstenaar David King; veel acteurs ook, waaronder Tony Selby, Jack Shepherd, Frances de la Tour, Malcolm Tierney, David Calder, David Hargreaves, Vanessa Redgrave en ook haar broer Corin, alhier minder bekend dan zijn zuster, maar wel te zien in In the Name of the Father (1993), Four Weddings and a Funeral (1994), Persuasion (1995) and The Forsyte Saga (2002).  
Ja, dat alles was toch van een ander niveau dan de miss België kandidaten waarmee Pol Van Den Driessche zich placht te omringen. Gerry werd tegen de aantijgingen verdedigd door Vanessa Redgrave, Pol moest het met Mia Doornaert doen. Van Den Driessche waande zichzelf al burgemeester van Brugge, maar Healy dacht dat hij de Lenin van Groot-Brittannië was. 
Valt daaruit iets af te leiden? Misschien wel ja. Hoe miniem dat trotskisme ook geweest mag zijn, het was blijkbaar toch van een ander kaliber dan wat de N-VA ons vandaag kan laten zien.
Tijd om af te ronden. Rest me nog een naam voor dit vreemde stuk te bedenken. Waarover gaat dit hier uiteindelijk? Wat denk je van Gerry Healy, de Pol Van Den Driesche van het trotskisme’? Of is dat erover?
Flor Vandekerckhove
Een reactie plaatsen