donderdag 14 augustus 2014

Langs de kapellekensbaan (III)

In een vorig stukje had ik het over een merkwaardig gebruik waarbij mensen een beeld van Sint-Jozef in de grond begraven. Dat zou helpen om een huis verkocht te krijgen. Een lezer vroeg me of er ook een heiligenbeeld bestaat dat schuldeisers op afstand houdt. Wellicht wel, want er is een sint voor omzeggens alles. Een gespecialiseerde website leert me bijvoorbeeld dat Sint-Isidorus-van-Sevilla inmiddels over het internet waakt. Vandaag echter hebben we het over een heilige die niet schuldeisers, maar wel schoonmoeders op afstand houdt.
Waar werd de hiernaast staande foto gemaakt? Had ik geweten dat al die kapelletjes ooit in deze blog zouden komen, dan had ik dat genoteerd. Dat is helaas niet gebeurd. Herinner ik het me goed als ik meen dat het op een wandeling langs de Ieperboog was? Lag de Dikkebusvijver in de buurt? Konden we daar in de verte de Kemmelberg zien liggen? Hoe dan ook, het kapelletje oogde mooi, werd goed onderhouden en stond te midden ’t groen. Het sierde de ingang van een woonerf.
Godelieve (°1045-†1070) heeft in Gistel een eigen abdij. Wie alles over het intrieste leven en de vreselijke dood van deze vrouw wil weten, moet er maar eens naartoe trekken. Zelf ben ik er verschillende keren geweest en ik herinner me dat ze er lekkere, zelfgemaakte taarten verkopen.
Ze is de patrones van kleermakers en naaisters. Dat komt doordat ze (zelfs na haar dood!) hemden zonder naad kon naaien. Daar bestaat een bewijsstuk van. Ik heb dat hemd destijds met eigen ogen aanschouwd, maar ik ken te weinig van de stiel om er een oordeel over te kunnen vellen. Waarom ze patrones van de leurders is, is me helaas onduidelijk. Maar storender is mijn onwetendheid betreffende de volgende vraag. Is Godelieve ook de beschermheilige van de duivenmelkers, vogelvangers, vinkenzetters, kippenkwekers en vogelaars? Ik vind er geen aanwijzingen voor en nochtans: ze heeft op miraculeuze wijze massaal veel vogels in een kot verzameld. De plaats ontbreekt me om dieper op die kwestie in te gaan, maar dat kot is in de abdijtuin wel degelijk te bezichtigen.
Haar voorspraak wordt ingeroepen bij keelpijn en dat komt doordat ze uiteindelijk gewurgd werd. Dat ze helpt tegen oogziekten is ook gemakkelijk te verklaren, want ze heeft ooit een blind kind met behulp van het aldaar aanwezige water ziende gemaakt. U kunt dat overigens zelf proberen over te doen, want het miraculeuze water waarin Godelieve na haar wurgdood ook nog eens gedumpt werd, vloeit daar heden nog steeds, weliswaar met behulp van een moderne waterleiding en kraantjes. Alhoewel er niets mis is met mijn ogen, heb ik dat water eens op mezelf getest en ik moet zeggen dat ik er zeer tevreden over was.
Maar al wie Godelieves abdij, Ten Putte, bezoekt zal het met me eens zijn: deze heilige wordt vooral aangeroepen bij echtelijke problemen. Terecht, want Godelieve heeft het slecht getroffen met haar echtgenoot, ze is dus een ervaringsdeskundige. Het is een lot dat nog steeds veel vrouwen treft, zo getuigen de talrijke briefjes die er ophangen; vooral beden om schuinsmarcherende echtgenoten weer op ’t rechte pad te brengen. Of het helpt weet ik niet, maar in de cafetaria ontwaarde ik toch veel koppels die er niet erg ongelukkig uitzagen. Dat kan door de taart komen, maar ook doordat die koppels eindelijk eens vanonder de vleugels van de schoonmoeders weg waren, want Godelieve helpt ‘bij conflicten met schoonouders en dan de schoonmoeders in ’t bijzonder.’
Flor Vandekerckhove

Een reactie plaatsen