woensdag 6 december 2017

Bij het heengaan van Christine Keeler en Johnny Hallyday

— Zowel Johnny Hallyday als Christine Keeler kwamen al eens
topless voor de dag. Er zijn nog gelijkenissen. —
Deze week werden we op de hoogte gebracht van het overlijden van Christine Keeler en Johnny Hallyday. De twee waren generatiegenoten, Johnny was van 1943 en Christine van 1942. Ze stierven als ’t ware ook samen: Christine op 4 december en Johnny twee dagen later.
Het journaille heeft de vele gelijkenissen tussen die twee niet opgemerkt, maar ik wel. Een aanvulling dringt zich op.
Als ik hun beider imago in een oneliner mag vangen dan denk ik spontaan aan zware jongens & lichte meisjes. Want dat imago hadden ze zeker met elkaar gemeen.
Johnny Hallyday werd een jongerenidool in 1961. Maar niet voor ons. Wij waren meer van de piratenzenders die van over zee tot ons kwamen, onze muziekcultuur was Angelsaksisch. Hallyday was iets voor de generatie die nog naar Radio Luxembourg luisterde. Die muziekcultuur was francofoon. Voor mijn soort viel hij ook tussen twee stoelen. Op de ene stoel zat Elvis Presley en op de andere John Lennon; twee reuzen, waarbij Hallyday, in onze jonge, nietsontziende ogen, wel een dwerg leek. En die dwerg staken we in dezelfde zak als Cloclo en Mireille Mathieu — geeuw geeuw.
Toch maakte Johnny indruk op me. In mijn wereldbeeld vertegenwoordigde hij immers de nozems, jongens die iets ouder waren en al eens een boksbeugel op zak hadden; het soort dat je als plechtigecommunicant beter uit de weg ging.
Christine Keeler was dan weer het type van een meisje dat je als plechtigecommunicant beter uit de weg ging. In die zin mag je haar zeker met Hallyday vergelijken. En dat ging heel goed samen, zware jongens en lichte meisjes; nu nog trouwens.
Er zijn nog gelijkenissen. Keeler werd bekend in hetzelfde tijdsgewricht als Johnny. En ook Christine viel tussen twee stoelen. Op de ene stoel: de spionne Mata Hari en op de andere: de stagiaire Monica Lewinski; twee reuzen in een genre waarin Christine Keeler nauwelijks een figurantenrol mocht spelen.
Toch maakte ook Christine Keeler indruk op me. Want in 2000 schreef ik een toneelstuk waarin zij een personage werd. En enkele jaren geleden postte ik een stukje onder een titel die vandaag van alle zin ontbloot is, maar die toen luidde: Hoe gaat het inmiddels met Christine Keeler? Ge moet daar zeker eens naar kijken.

Flor Vandekerckhove
Een reactie posten