Herinneringen aan scheepswerf Seghers

Johnny Verplancke fotografeert al dan niet geklasseerd erfgoed in de staat waarin het zich bevindt. Zijn indrukwekkende collectie (bijna 4000 foto’s) staat hier⇲ op flickr. In 2019 maakte hij een reeks over de restanten van scheepswerf Seghers in Oostende. Al die gebouwen werden inmiddels afgebroken. De Slipwaykaai wordt nu volledig bezet door het VLIZ. De scheepshelling werd behouden en als monument mooi geïntegreerd in de nieuwbouwsite.

 

In 1992 MELDDE Het Visserijblad: ‘De twee overgebleven Oostendse visserijscheepswerven zitten met een leeg orderboek. IdP (19 werknemers) kan het nog redden met herstellingswerken. Scheepswerf Seghers (32 werknemers) zoekt heil in industriële constructies.’ 

IdP bestaat vandaag nog steeds, maar visserijschepen worden daar niet meer gebouwd. Seghers is alleen nog een herinnering. Ik heb Jacques Seghers destijds geïnterviewd. Ik herinner me zijn bureau en daarin vooral de wand waartegen een rij scherven prijkte, halzen van tegen de romp stukgeslagen champagneflessen, een herinnering aan elke scheepsdoop die daar had plaatsgevonden. Ik was erbij toen dat voor het laatst gebeurde en de O.154 Wilmar van de helling gleed, het laatste vissersvaartuig dat er gebouwd werd. Niet lang daarna legde Seghers de boeken neer. Er was in Oostende, zei hij, geen toekomst meer voor een visserij-scheepswerf. 

Dat werd tegengesproken door Blankenbergenaar Jean-Pierre Ponjaert. Hij verwierf de werf met zijn vennootschap APS: ‘In Afrika ligt op dat vlak wel een toekomst.’ Er was sprake van de bouw van vijf vissersvaartuigen, bestemd voor de Kaapverdische Eilanden. Meteen riep hij een aantal arbeiders van Seghers terug. Uiteindelijk bleek Ponjaert een avonturier te zijn. De bestelling bleef uit, lonen werden niet uitbetaald, de negen arbeiders gingen in staking, ze bezetten het bedrijf. Bijna driehonderd (!) dagen later werd die bezetting opgeheven: No future! Ik schreef er een boek over. (°) 

Nog was de rol van de werf niet uitgespeeld. Tegen alle verwachtingen in haalde die zelfs de eenentwintigste eeuw. ‘Maritieme Site Oostende’ werd een plek waar langdurig werklozen herschoold werden. Onder de praktische leiding van Georges Verleene bouwden cursisten er een replica van een historische Oostendse tweemastsloep. Het zijn er uiteindelijk twee geworden. Het eerste schip, Nele (2005), werd ingeschakeld in het toerisme. De tweede sloep werd in opdracht van Marnix Verleene gebouwd. Financiële problemen beletten de afwerking.
Flor Vandekerckhove⇲

(°) Flor Vandekerckhove. Kleine scheepswerf, grote staking. Dagboek rond een staking op de Oostendse APS-scheepswerf. 1993. Uitgeverij De Lachende Visch. 103 p. Verlucht met foto's van Arent Lievens, Guido Walters (†), Els Verhaeghe, Peter Ampe, Peter Maenhoudt, Ine Lievens en metaalarbeider Michel Degryse (†). (De titel is uitgeput.)