zondag 30 juli 2017

De weerwolf van Bredene


— In maart was ik getuige van een wonderlijke transformatie. (Eigen foto) —

De foto maakt deel uit van een reeks die de nachtelijke sfeer in mijn buurt vastlegt. Hij dateert van maart. Aan de bomen valt te zien dat de lente nog niet in ’t land is.
We kijken naar de hoek van Brussel- en Antwerpenstraat. Boven het hoekhuis valt meteen de huilende wolf op. Mij was het alleenlijk om die volle maan te doen, de wolf had ik niet opgemerkt.
Er valt nochtans moeilijk naast te kijken, zegt u, en daardoor begrijpt u ook dat ik me een hoedje schrik als dat wolvenbeeld onverwachts uit het fototoestel tevoorschijn komt.
’t Heeft me vervolgens enkele maanden tijd gekost om er een sluitende verklaring voor te vinden. En dit is wat ik denk dat er gebeurd is.
Ten eerste is het daar ei zo na een kruispunt. Tien meter eerder dwarst de Brusselstraat de Aalststraat. In combinatie met de Antwerpenstraat krijg je dan inderdaad een kruispunt.
Dat is niet zonder betekenis. Kruispunten spelen wel vaker een rol in onverklaarbare gebeurtenissen. Dat heb ik geleerd toen ik destijds Het Visserijblad uitgaf.
Sommige reders blijken over onverklaarbaar veel geld te beschikken. Zwart geld? Niet zo rap! Men zegt hier hoe dat komt: Wanneer ze veel geld verdienden, hadden ze misschien wel hun ziel aan de duivel verpand… Sommige kapiteins die veel geld verdienden, werden ervan verdacht dat ze omgang hadden met de duivel (…) De man wist ook te vertellen dat je framasson kon worden als je op een kruispunt [mijn vetjes] ging staan. Wanneer het begon te bliksemen en te regenen, verscheen er een heer. Dat was de duivel. Met bloed uit je pols moest je je handtekening zetten.’
Ik weet niet goed wat ik er moet van denken, maar de woorden leren me in elk geval dat kruispunten in de visserijfolklore magische plaatsen zijn, oorden waar je van alles kunt verwachten.
Verder onderzoek leert me dat kruispunten ook buiten de visserij niet van magie ontbloot zijn. Tal van bluesmuzikanten zijn op een kruispunt opeens gitaarvirtuoos geworden. Daar heb ik eerder al over geschreven in De duivel op ‘t kruispunt, u moet dat straks maar eens lezen.
Het andere element is uiteraard de volle maan. Een Nederlandse verzekeraar heeft daar onderzoek naar gedaan: kinderen zijn bij volle maan lastiger dan anders, er wordt meer ingebroken, beurskoersen zakken, mensen zijn de ochtend na volle maan opener over hun seksleven… De Wikipedia leert me nog meer: De transformatie van mens tot wolf vindt in de meeste verhalen plaats bij volle maan (…)’
Heb ik iemand gefotografeerd die bij volle maan plotsklaps in een wolf verandert? Een transformatie die plaatsgrijpt op het eigenste moment dat ik afdruk?
De laatste bron die ik raadpleeg is de onvolprezen Vlaamse Volksverhalenbank. Daarin staan (hier) 1883 (!) getuigenissen van Vlamingen die een weerwolf gezien hebben. Of die iemand kennen die een weerwolf gezien heeft. Of die iemand kennen die iemand kent die een weerwolf gezien heeft. Die getuigenissen komen van overal in ’t land.
En nu is er voor het eerst een gespot in Bredene. Bovendien, en da’s ongezien in de volkskunde, met fotografisch bewijs!
Flor Vandekerckhove
Een reactie posten