woensdag 10 januari 2018

Kraaivisjes en salamanders


— Links: de parkvijver en de brug waarop we gingen zitten om salamanders te vangen. De kraaivisjes (rechts onderaan) zaten elders. —

Kraaivisjes waren gemakkelijk. Je ving ze in de Polderstraat, achter de boerderij van Poorter, in de gracht. Touwtje, regenwormpje, bokaal. Worm aan touw vastknopen, touwtje in ‘t water. Het kraanvisje dat toehapte trok je — niet hard niet zacht — uit het water en in de bokaal.
Salamanders waren moeilijk. Lange stok, waaraan tot lus gebogen ijzerdraad, nylonkous, bokaal. Je wachtte, zittend op de brug van ‘t park, wachtte wachtte wachtte, tot zo’n salamander in de vijver de kop opstak. Hop, in de nylonkous! 
Met die nylonkous kon je trouwens ook watervlooien vangen. Ik weet niet meer waarom we die nodig hadden, wellicht was ‘t visvoer.
Gilbert Huysmans was goed in salamanders en Marcel Van Paemel was nog beter. Op het platform achter Marcels ouderlijke woning stonden zijn vangsten in kastrollen, teilen en seulen, waarin het water op een even simpele als vernuftige wijze, laat ons zeggen semi-automatisch, ververst werd.
Zelf kon ik geen salamander vangen, maar wel kraaivisjes. Omdat kraaivisjes gemakkelijk waren en salamanders moeilijk was de ruilverhouding vijf tegen één. Met een goedgevulde bokaal kraaivisjes trok ik naar Marcel om te ruilen. Hij was niet thuis. Ik weer weg met mijn bokaal.
Daar moest ik aan denken terwijl ik Forel vissen in Amerika aan ’t lezen was van Richard Brautigan. (Daar staan merkwaardige zinnen in: ‘Ik herinner me dat ik een oude vrouw aanzag voor een forelrivier in Vermont en ik moest haar mijn excuses aanbieden.’)
Ik vraag me af of kinderen ook nu nog kraaivisjes en salamanders vangen. Ik denk het niet. Kastrollen en seulen bestaan alleen nog in ’t Vlaamse woordenboek; de bokaal moet in de glascontainer; de vijver is vervangen door een andere die ernaast ligt; de gracht is een riool, de weiden zijn verkaveld, de Polderstraat heet daar nu Parklaan, de auteur van Forel vissen in Amerika is al lang dood, de boerderij van Poorter heet thans heemkring en een kraaivisje is nu alleen nog bekend als driedoornige stekelbaars. Gilbert is, denk ik, in Limburg gaan wonen. Marcel is overleden. Alleen Elvis blijft bestaan.

Flor Vandekerckhove
Een reactie posten