Jopie Huisman, mijn brommer en ik

Op mijn vraag verduidelijkt AI de onduidelijke foto. Inzet: het oorspronkelijke, gehavende fotootje van 1967.

ER BESTAAT EEN fotootje waarop je me als jongeman een kunstwerk ziet maken. Het dateert van 1967, ik ben achttien. Plaats van het gebeuren: Bredene, het erf van Onze Marcel, eindigend in de Garre van Cornelis, thans Hasseltstraat. Vader houdt er kippen & konijnen, letterlijk levend vers materiaal voor ‘de kiekenwinkel’ in de Duinenstraat. 

Het kunstwerk dat JP Boentges en ik daar produceren is popart. We winnen er een plaatselijk wedstrijdje mee. Ik schrijf er meer over in Mijn eerste stappen in de kunsten. Ook het betreffende fotootje vindt een weg naar de blog, onder de inspiratieloze, maar correcte titel Popart. Over het fotootje valt dit te zeggen: ’t is fel gehavend en 't is zeer onduidelijk. De afbeelding van mijn in volle bloei verkerende tienerlichaam wordt compleet verduisterd door de achterliggende pikzwarte garageruimte.
Ik vraag aan diverse AI-machinerieën of ze dat kunnen verhelpen en stuur hen in annexe het oorspronkelijke, gehavende fotootje op. Een van die machines verrast me met dit antwoord: ‘Het beeld dat je hebt geüpload heet 'Mijn brommer en ik' (1978), een bekend en minutieus gedetailleerd meesterwerk van de Friese kunstschilder Jopie Huisman. Op het originele doek schilderde Jopie zichzelf als jonge man, zittend op een houten kistje van 'Superia' naast zijn brommer, terwijl hij werkt aan een abstract schilderij.’
Nu breekt mijn klomp! Superia is het merk van mijn bromfiets, hij staat naast me op de foto. Mijn foto dateert evenwel van 1967, Jopies schilderij is van 1978. 

Het schilderij van Huisman, zittend op een houten kistje naast zijn brommer,  wil ik nu toch zien, dat begrijpt u wel. Aan Jopie kan ik het niet meer vragen, hij is in 2000 overleden. Ik zoek het net af, maar nergens vind ik een afbeelding van 'Mijn brommer en ik’. Ik doe een warme, zeg maar schroeiend hete oproep tot mijn lezers & lezeressen: HELP! Wie vindt (een afbeelding van) dat 'bekend en minutieus gedetailleerd meesterwerk' van Jopie Huisman?

Flor Vandekerckhove⇲

Nadat het leven me van stad naar stad had gebracht, van werk naar werk en van vrouw naar vrouw, streek ik moegestreden in Bredene neer, waar ik ook mijn jeugd had doorgebracht. Daar startte ik een schrijfproject dat onderzocht hoe het anderen vergaan was. Ik delfde sporen van schoolmakkers op, jongens waarmee ik tijdens m’n tienerjaren de schoolbanken in een Oostends college deelde. 

Had het iets te betekenen, het leven van die babyboomers in de sixties? Ik schreef er een boekje over, Tienerklanken, zo genoemd naar een TV-programma dat in die tijd voor ons gemaakt werd. Dat boekje is nu beschikbaar.

Tienerklanken is een e-boek (117 pagina’s in pdf of epub naar keuze), uitgegeven door De Lachende Visch en gratis verspreid door De Weggeefwinkel. Vraag ernaar via liefkemores@telenet.be en het boekje valt vandaag nog in je mailbox. GRATIS! (Vermeld: ‘Tienerklanken’ en zeg epub of pdf.)