zondag 17 juni 2012

De nonnenstaking

De man blijft nadenken, waardoor hij natuurlijk niet meer aan slapen toekomt. Door zijn hoofd spookt het nieuwsbericht dat de nonnen het werk neergelegd hebben; alle nonnen, wereldwijd. En het weerbericht voorspelt storm op zee. 
Hij staat op om een sigaret te roken. Middernacht heeft de nieuwe dag al aangekondigd, maar daar is op straat niets van te zien. Wel ziet hij door zijn venster hoe papierresten op een hoop gewaaid werden. In zijn hoofd doen warrige gedachten iets soortgelijks. 
Het zijn wel zijn zaken niet, maar toch denkt de man na over de gevolgen van zo’n nonnenstaking. Tegelijk ontwaart hij iemand die aan de overkant van de straat, in ’t duister van de nacht, de afrastering van het dierenpark doorknipt. Waarna de dierenbevrijder weer verdwijnt. De regen knettert tegen ‘t raam.  Een bevrijde emoe steekt de straat over om in zijn portaal te schuilen. 
De man vraag zich af of de kardinalen in Rome hun ondergoed nu zelf moeten wassen en hij hoort hoe de storm de kust vervaarlijk dicht aan ’t naderen is. Eén uur ’s nachts: nieuwsflash. De nonnen maken plannen om Vaticaanstad te bezetten. 
De slapeloze man kan alleen wachten op het moment waarop de krant in de bus valt ten teken dat de nacht voorbij is. En hopen dat de duinen sterk genoeg zijn om de storm terug te dringen, want 't uur van 't springtij nadert. 
Het hangbuikvarken, de eend en het konijn kiezen het hazenpad waarop de haas hen eerst gewezen heeft. De herten steken waakzaam hun kop door de omheining. In de nu bijna lege wei ontvouwen militante nonnen een spandoek waarop Vive la sociale geschreven staat. Gevolgd door de beesten trekt de betoging van de nonnen zich op gang. Op naar Rome! Hij schudt zijn vriendin wakker om het haar te vertellen, maar zij antwoordt dat hij moet slapen. Hij vindt dat ze gelijk heeft en sluit de ogen. Het duurt nog even vooraleer… Er moet nog een slotzin aan dit verhaal… Misschien moet daar iets staan als…  
Flor Vandekerckhove
Een reactie plaatsen