donderdag 8 mei 2014

Morrelen in de marge


E-boek in PdF, een boek dat buiten de markt
geproduceerd werd. Gratis beschikbaar voor 

wie erom vraagt. Adres:
florvandekerckhove@telenet.be
Voor wie het nog niet weet: ik ben een linkse mens, een zeer linkse mens. Ik kan daar niets aan doen en ik ben er bijgevolg ook niet trots op. Hoe gaat dat immers? We zijn allemaal kinderen van onze tijd. In ‘onze tijd’ slaan we een weg in. En daarna hangt het er maar vanaf. Gaan we voort op die ingeslagen weg of keren we op onze stappen terug? Ik ben voortgegaan — er was ook niet zoveel om naar terug te keren — en heb daar, helemaal ter linkerzijde, gaandeweg, met vallen en opstaan, al stappend, mijn eigen pad gevonden.
Wat ik gevonden heb is dus een pad, een onverharde weg, een kronkelde stippellijn, een weggetje helemaal ter linkerzijde op de wegenkaart van het leven. Het is haast niemendal en er passeert op mijn paadje nauwelijks volk, maar daar ga ik niet onder gebukt, integendeel, want van nature ben ik toch wel, zo heb ik moeten ondervinden, een ‘loner’, een einzelgänger, een eenling; zo'n solitair paadje is dus net wat ik nodig heb.
Hoe ziet dat pad van mij er eigenlijk uit? De Spaanse dichter Antonio Machado heeft me daar een antwoord op gegeven: Caminante, son tus huellas /
el camino, y nada mas. Mijn weg wordt gevormd door de stappen die ik zet, en door niets anders. En ja, daarover gaat alles wat ik tot hiertoe geschreven heb, daarover gaat ook alles wat ik nog zal schrijven.
Het inzicht dat Machado me geschonken heeft, verklaart veel. Het verklaart bijvoorbeeld waarom ik zoveel schrijf, terwijl ik misschien wel mijn ramen zou moeten poetsen. Het verklaart ook mijn zelfbeeld, want ja, ik zie mezelf wel degelijk als een schrijver. 
Wat merkwaardig is voor iemand die nooit bij een serieuze uitgever onderdak gevonden heeft. Maar hoe zou het anders kunnen? Er bestaat uiteraard geen markt voor boeken waarin geschreven staat dat ik een weg afleg waarop er nauwelijks mensen (lezers! klanten! kopers! winst!) lopen. Mocht ikzelf zo'n uitgeversbedrijf managen, dan zou ik mijn eigen boeken daar, wegens geen markt, ook niet uitgeven.
Is dat een probleem? Voor mij niet, neen. Ik vind het normaal dat ik mijn teksten buiten de kapitalistische logica produceer. Dat maakt deel uit van het levenspad dat ik aan 't afstappen ben. Heb ik niet een kwarteeuw lang een tijdschrift uitgegeven waarvoor geen markt bestaat?
Buiten de markt produceren? Er bestaan daarvoor meer mogelijkheden dan ooit. Meer dan hij dat ooit heeft kunnen vermoeden, leven we vandaag in wat Walter Benjamin het tijdperk van de ‘technische reproduceerbaarheid’ noemt. (*) Wie blogt is toch ei zo na zijn eigen uitgever. En die teksten worden wel degelijk gelezen. (Wat bent u nu anders aan 't doen?) Wie een e-boek produceert heeft toch helemaal geen uitgever nodig. Waarom zou ik die mogelijkheden niet gebruiken?
Wellicht vindt u dat het morrelen in de marge is.  Ha, daar hebt u een punt, ja, u hebt gelijk. Maar daar staat tegenover: als ik daar nu van hou, van dat morrelen in de marge?
Flor Vandekerckhove

Een reactie plaatsen