woensdag 28 oktober 2015

Werkloos


Richard zou het niet tegen zijn vrouw vertellen. Hij zou het huis op het gewone uur verlaten en ’s avonds zou hij op het gewone uur weer thuiskomen. Hij zou dat blijven doen tot hij weer werk gevonden had. Tegen die tijd zou het vernederende ontslag, dat hij vandaag gekregen had, zijn eigen keuze voor ander werk geworden zijn.
Hij probeerde er een gewone avond van te maken, maar zijn echtgenote was zenuwachtig en zweeg tijdens het eten. Vermoedde ze iets? Ze bleef zwijgen tijdens het afwassen. Was er iets in zijn gedrag dat hem verraadde? Hij moest alles uit de kast halen om niet te laten blijken hoe de stress hem overmande. Vanuit zijn ooghoeken zag hij hoe ze naar hem keek als een geslagen paard. Toen ze samen in de sofa zaten, was zwijgen geen optie meer. Terwijl hij strak naar het journaal bleef kijken, vroeg hij schijnbaar achteloos: ‘Scheelt er iets schat? Je bent zo stil.’ Ze barstte in tranen uit en zei: ‘Ik dacht het stil te houden tot ik iets gevonden had, maar ik zie nu wel dat je het toch vermoedt.’ Hij keek haar onbegrijpend aan en hoorde haar toen zeggen : ‘Een maand geleden ben ik op het werk ontslagen.’

Flor Vandekerckhove
Een reactie plaatsen