HET WAS AL donker toen ik het dorp binnenreed. Ik zag dat mijn jeugdvriendin nog altijd haar
bar uitbaatte. Veel middenstand bleef er anders niet over. Ik proefde de wind die nog altijd de smaak
van mijn jeugd in zich droeg. Ik belde aan, wist dat ze door het spionnetje keek. Ik hoorde de zoemer en ging binnen. Ze was dikker geworden, de bar was onveranderd.
Ze was blij me te zien. De zoen die ze gaf was veelbelovend en na menig glas gingen we naar bed. Het vrijen deed me aan
zonde denken, radio Veronica, The Beatles en deinende korenvelden. Daarna
vielen we in slaap. Toen we wakker werden, was de avond alweer aan ’t vallen. De begrafenis, waarvoor ik speciaal naar het dorp was gekomen, was gepasseerd. De kerk was
dicht, de koffietafel geruimd, de dooie lag onder de zoden. Mijn ouwe
vriendin bakte een eitje. Ik rekende af, gaf haar een kus en reed naar
huis. Onderweg dacht ik aan eros & thanatos, lange wandelingen over 't platteland en aan dingen die voorbijgaan. (Flor Vandekerckhove⇲)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten