woensdag 11 november 2015

Nooit meer oorlog

11 november, de ideale dag om samen een anti-oorlogslied aan te heffen. Dit jaar kiezen we voor een song van de Schot Ian Campbell. Daarin laat hij een oude man aan het woord die het allemaal meegemaakt heeft. Zijn vader trekt ten strijde tegen de Boeren in Zuid-Afrika, zelf gaat hij de Grote Oorlog in. Zijn kinderen dienen de Britse kroon in WO II en uiteindelijk moet hij het nog meemaken dat zijn kleinzoon naar Vietnam trekt. Tussendoor is er het dagelijkse gevecht om brood op de plank te krijgen, ook een soort oorlog.
The Dubliners zetten de song op plaat in 1979. Daar bestaat een filmpje van dat ik onderaan dit stuk plaats. Zelf heb ik een poging gedaan om de tekst van Campbell in ’t Nederlands te vertalen. Om het ritme van de song enigszins te behouden heb ik me laten gaan in een extreem vrije vertaling. Die is zo vrij dat ik niet anders kan dan het origineel erbij te plaatsen. Ik heb geprobeerd de twee naast elkaar te zetten en ben daar alleen in geslaagd door ze tezamen als een tekening te importeren. Erg leesbaar is dat niet, maar 't betert wanneer je het kader aanstipt en vergroot. Je kunt de twee versies dan vergelijken en het hoofd schudden omwille van de vrijpostigheden die ik me gepermitteerd heb. Uiteraard is 't mogelijk dat je niet akkoord gaat met de manier waarop ik die song vertaald heb en je mag mij altijd suggesties overmaken om die te verbeteren. Maar 't best van al is dat je gewoon luistert naar de versie van The Dubliners. Het is een belevenis om de doorleefde stem van Ronny Drew nog eens te horen, en daarover zijn we het ongetwijfeld allemaal eens.




Een reactie posten