vrijdag 14 april 2017

Blaffer


— Painting 02, een beeld uit het online spel Mafia II. — 

Een gangster komt binnen in de bar waar ik mijn nachten slijt. Hij gaat op een kruk naast de mijne zitten. Ik voel dat zijn aanwezigheid de goede sfeer verpest.
Om de alzo ontstane spanning een beetje te ontladen vraag ik hem langs mijn neus weg: ‘Brengt dat een beetje op, die gangsterij van u?’
Mijn goedbedoelde poging draait verkeerd uit. De spanning in de bar swingt nu de pan uit: de biljarter legt zijn keu ter zijde, de naald van de pick-up hapert, de paaldanseres laat haar paal in de steek, in de koelkast stremt de melk, de barmeid ontvliedt de bar, in de kelder loopt het vat af, tooghangers drossen de toog, de tijd bevriest…
Ik begrijp dat ik iets moet ondernemen voor er ongelukken gebeuren. ‘Wel,’ vraag ik nogmaals, alsof ik het daarmee kan goedmaken, ‘brengt dat een beetje op, die gangsterij van u?’
De gangster kijkt me nu vernietigend aan. Z’n ogen rollen in hun kassen, het bloed trekt weg uit zijn gelaat en verzamelt zich op zijn voorhoofd in een ader die vervaarlijk dik wordt en mijns inziens zelfs op springen staat. (Ik wist niet eens dat een mens daar aders heeft.)
Eerst denk ik er nog aan om de gangster op z’n gezwollen ader te wijzen, maar tegelijk besef ik ook wel dat zo’n zwelling een mededeling in zich draagt en die mededeling leert me dat hij het er niet zal bij laten. Neen, dat ziet er helemaal niet goed uit.
Ik moet vlug handelen. Ik trek mijn blaffer uit de holster, richt de loper op de gezwollen ader en schiet de lader leeg. Massa’s bloed en ook een beetje hersenen.
Ik probeer de poespas van mijn kleren te vegen, constateer dat het me niet lukt, keer me op mijn andere zij en slaap verder.

Flor Vandekerckhove
Een reactie posten