zondag 1 januari 2012

Boer Camiel

Boer van Jan Toorop
[Herinneringen] — Camiel was bij de pinken en ik had regelmatig een goed gesprek met hem.  Over die ene keer dat hij in Brussel moest zijn, over Duitsers in de oorlog en over de nachten dat hij, tussen de ratten die over zijn benen liepen, in de stal bij zijn paard bleef slapen, omdat het beest moest bevallen, over de tijd dat…
Toen hij jong was, trok hij jaarlijks, rond de jaarwisseling, met paard en kar van Bredene naar Zevenkerke, over en weer goed voor minstens zestig kilometer.  Daar ging hij boomstammen ophalen die hij thuis kon opstoken of anderszins op de kleine boerderij gebruiken.  Als het die dag niet gesneeuwd had, dan had het wel straf gevroren en het paard kon zich dan maar moeilijk te poot houden op de kasseiwegen die we vandaag alleen nog kennen als een onderdeel van klassieke wielerwedstrijden die bijvoorbeeld De Hel Van Het Noorden heten.
Het was donker wanneer Camiels paard de kar in beweging trok.  Dik 4,5 uur duurde de barre tocht.  Het was al middag toen Camiel in Zevenkerke de bomen op de kar moest sjouwen.  Tegen de tijd dat die klus eindelijk geklaard was, begon het alweer te deemsteren en dan moest Camiel met paard en kar nog helemaal naar Bredene terugkeren.  Wanneer hij die nacht, eindelijk thuisgekomen, zijn paard op stal mocht zetten, was hij een hele dag op weg geweest.  Van Bredene naar Brugge!
Het liet me denken aan dat andere verhaal, dat van die boerin die wekelijks, eveneens vanuit Bredene, met twee manden eieren, naar de markt in Brugge trok.  Aan elke arm een mand. Te voet.
Ik durfde Camiel niet eens te vragen of het goede, oude tijden geweest waren en ik kon me al helemaal  niet voorstellen dat dit een gezond leven geweest kon zijn.  Toch zat de dik negentigjarige Camiel daar naast me, alive and kicking, straffe verhalen te vertellen.
Flor Vandekerckhove
(Camiel is intussen overleden)
Een reactie plaatsen