zondag 29 januari 2012

Blauwe rokjes


In het rusthuis ontmoet ik Georgette, die daar nu door de gangen loopt zoals ze dat destijds op straat ook deed. Ik zie Emilienne die mijn vader in betere tijden pretoogjes bezorgde. De buurvrouw is er en ze rookt nog altijd sigaretten, maar geen Almos, want dat merk bestaat niet meer. Paula, die destijds de krantenwinkel uitbaatte, is er ook net gearriveerd, ze moet nog wennen. 
Maar het prettigst van al zijn de ontmoetingen met de jeugdvrienden die daar hun oude verwanten komen opzoeken. Ik zie Norbert, die in onze wonderjaren tegen etenstijd door de ‘schufelet’ van z’n moeder naar huis geroepen werd. En Willy, die later voor pastoor ging leren en gelukkig nog op tijd zijn kap over de haag kon smijten. Marcel komt er. Hij had bij de meisjes een voetje voor, omdat hij zo goed van La Paloma kon zingen (Koekoeroekoekoe).  Roland komt er zijn moeder bezoeken en Daniël zijn vader.
Ik zie de meisjes uit mijn kinderjaren. Ze lijken nu wel heel erg op hun moeder, maar het kost me nauwelijks moeite om me hen weer voor te stellen met maagdelijk witte sokjes en in blauwe Kroonwachtrokjes. For ever young!
Flor Vandekerckhove
(Al degenen die wij daar destijds gingen bezoeken zijn inmiddels overleden.)
Een reactie plaatsen