zondag 22 april 2012

Aardbeienconfituur


Aan het station nam de schrijver de tram. De wattman nam plaats in zijn cabine. Op diezelfde tram zat ook een politieman die in de wattman Ali Nasiruddin al-Albani dacht te herkennen, een moslim van salafistische strekking. Wat deed deze Ali in de stuurcabine van de tram? De politiehersenen werkten razendsnel, zij het op benevelde wijze.
Ali zette er vaart in. Door de snelheid werden de passagiers dooreen geschud, wat de politieman als een bevestiging van zijn vermoeden interpreteerde. Deze tram werd vlak voor zijn ogen door de salafistische Ali gekaapt. Dit was niets minder dan een vliegtuigkaping op Vlaams niveau, een tram op zoek naar zijn eigen twin towers.
De politieman stond op om dichter bij Ali te geraken, maar deed dat op een plek waar de tramrails een scherpe bocht maakten. Hij verloor het evenwicht en viel bovenop de schrijver, waardoor de aardbeien, die de schrijver juist gekocht had, vermorzeld werden. Rode smurrie alom.
Die val had twee gevolgen. Ten eerste zou de schrijver dit jaar geen aardbeienconfituur maken, ten tweede trok het incident de aandacht van de andere passagiers die meenden dat twee ruziemakers elkaar tot bloedens toe aan 't slaan waren.
Een wakkere burger vond dat hij iets moest doen en duwde op de alarmknop, waardoor Ali prompt op de rem ging staan. De passagiers werden op een hoop gegooid. Er was geween en tandengeknars, gevloek en getier, en dat alles werd overstemd door het schuren van gloeiend hete wielen op de rails. Waarna de tram vlak voor het huis van de schrijver bruusk tot stilstand kwam.
In de tram was het een zootje van opeengestapelde passagiers, bagage, colablikjes en aardbeiensmurrie. Ali opende de deuren en de passagiers klauterden hals over kop uit het voertuig. Dat deed als laatste ook de schrijver die de straat overstak en zich in zijn huis opsloot. 
Diezelfde avond nog, nadat hij een bad genomen had, schreef hij het verhaal dat u zojuist gelezen hebt. En dat verhaal legde hij bovenop de stapel die de uitgever niet had willen uitgeven.
Flor Vandekerckhove
Een reactie plaatsen